Koers op Frankrijk

Verhuizen naar Frankrijk: Wetenswaardigheden, feiten, verhalen en tips

Koers op Frankrijk header image 1
Realisatie website: ScorgIT eurl

Stap nooit over naar SFR Frankrijk

September 14th, 2010 · Geen reacties

Geen klant bij #SFR #Frankrijk, maar ze schrijven wel geld af van je rekening. Stap nooit over naar #Societe Francaise de Radiotelephonie!

→ Zegt het voort, of print (maar denk aan het milieu), of mail, of bookmark...
  • Twitter
  • LinkedIn
  • Facebook
  • Print
  • PDF
  • email
  • Google Bookmarks
  • Live

→ Geen reactiesTags: Post, telefoon, internet · Twitter

Het plaatsen van een cuve-fase 2

September 13th, 2010 · Geen reacties

Het kan niet op! Alweer een post! En nog een nuttige ook (denk ik…). In de post over fase 1 heb je kunnen zien hoe we de hemelwaterafvoer (hwa) omgeleid hebben, en de oplettende lezer zag bij de foto’s al een soort zwembad- / zandbak-omlijsting. Die omlijsting is natuurlijk de bekisting voor het betonnen vloertje dat we gestort hebben. Want weer een cuve laten verzakken, daar hebben we geen zin in!

Verderop in deze post kun je ook nog vinden: Bij deze post zijn foto's te zien! Bij deze post zijn tips geplaatst!
Vergeet niet op de kleine foto’tjes te klikken voor een grotere!

In feite wordt deze post dus een soort van minihandleiding hoe je zo’n vloertje kunt storten. Maar feel free om te zeggen als het niet goed is! Ik zeg niet dat ik het dan opnieuw ga doen overigens… :-)

Plaats bepaald? Graven dan maar.Ten eerste ga je graven. Daar zijn we professionals in, want afgelopen winter hebben we de stal voor een heel groot gedeelte afgegraven. Ook daar komt hopelijk ooit nog eens een post over. Goed, dat graven, dat lijkt simpel. Spade, schop, eventueel een greep of een pikhouweel (pioche), en je gaat aan de  gang. Maar zoals iedereen al kon verwachten: hier in Frankrijk gaat dat niet zo. Je komt tijdens dat graven namelijk van alles en nog wat tegen: glas, botten, stenen, de aardleiding, de afvoer van een klein keukenblokje, de oude (loden) afvoer van daarvoor (hoe die dan boven de huidige afvoer kan liggen, is mij enigszins een raadsel… haal m dan weg zou ik zeggen…), plastic, schoenen, glazen potjes met een of ander medicinaal goedje en ga zo maar door. Dat graven duurt dus een tijdje, maakt niet uit hoe groot of klein het vloertje is / wordt.

Maar als het dan toch eindelijk gelukt is om de vloer op diepte te hebben afgegraven, dan kun je beginnen. De volgende stap is het maken van een bekisting. Dat kan van betonplex (multiplex met zo’n mooi glad donkerbruin plastic-achtig laagje erop), maar je kunt ook gewoon hout gebruiken. Zelfs sloophout. Als je er maar rekening mee houdt, dat de hoogte precies goed is. En dat de bovenkant vlak is, want die ga je later gebruiken om het beton af te rijen (vlak te maken). Zorg er uiteraard voor dat die bekisting tijdens het storten niet instort! Beton is vrij zwaar, dus eenmaal aan het storten, dan kun je je bekisting niet meer gaan herstellen!

Puin op de grondBekisting klaar? Dan kun je op de bodem wat puin / puzzolane gaan leggen. Puzzolane is beter, dus duurder, en dient om het water beter te kunnen afvoeren, en tevens als drukverdelende laag. Wij hebben puin gebruikt in plaats van puzzolane, omdat we daarvan nog een stapel achter huis hebben liggen, en die moet toch ooit een keer weg. Dat puin, dat stamp je zo goed als het gaat vlak, en je kunt verder naar de volgende stap: een plastic laag eroverheen. En een laag plasticEigenlijk zou je stevig landbouwplastic moeten gebruiken, maar aangezien het er enkel toe dient om het water dat in het beton zit niet meteen te laten weglopen, hebben wij een stuk plastic gebruikt dat we eerder in huis hadden hangen tijdens sloopwerkzaamheden. Een anti-stof-stuk-zeil zeg maar. Voldoet prima. (Hmmmm, als ik het zo terug lees, dan worden we wel steeds Franser in het bedenken van oplossingen…. :-) .)

De gevlochten matGoed, volgende stap alweer: een vlechtmatje. Betonstaal, gevlochten dus. Je kunt die matten kant en klaar kopen, maar dat gaat per mat van veel meters bij nog meer meters. En dat past niet in de auto. Wat je dus wel kan doen als je maar een klein vloertje gaat storten: zelf die mat vlechten. Je gaat naar de bouwmarkt (wij zijn naar de BigMat gegaan), en haalt daar betonstaal. Beetje aan elkaar knopenMet een beetje medewerking mag je de boel daar zelf ff op maat knippen, met een speciaal daarvoor geschikte tang. Daarmee knip je het staal (8 mm doorsnede in ons geval) op lengte, waarbij je rekening moet houden met het feit dat de kopse kanten ook in het beton moeten zitten. Om betonrot te voorkomen, hou je die afstand op zo’n 3 cm (je krijgt dus overal minstens 3 cm beton op je staal, zodat het niet kan roesten). Het vlechten (samenbinden van het staal) doe je gewoon met wat ijzerdraad. Wij hadden nog wat ijzer-binddraad (heet dat zo?), met van dat groene plastic eroverheen; gaat ook prima.

De vlechtmat op zun plekMatje klaar? Leg het op zun plek, en hou ook hier weer rekening met een betondekking van zo’n 3 cm. Aan de onderkant dus. Daarvoor kun je weer in de winkel gaan shoppen en plastic afstanddingetjes halen, maar simpele steentjes (weer dat puin bijvoorbeeld, of stenen uit de net afgegraven kuil zelf) voldoen ook hier weer prima. En scheelt weer in de kosten.

Klaar om te storten. Gelukkig is het geen slecht weer :-)Het gaat goed, we zijn er bijna: je kunt gaan storten! Dan moet je dus wel beton hebben, of aan laten rukken door een betoncentrale. Ons vloertje meet echter slechts 1,2 x 1,6 x 0,12 m dik, wat neerkomt op zo’n 230 liter beton. En daar komt geen enkele betoncentrale voor rijden. Tenzij je betaalt misschien. Voor minstens 6 kubieke meter. Dus: je haalt zakken beton, of afzonderlijk zand, grind, en cement. Wij hebben gekozen voor de eerste optie: kant en klaar (pret à gacher), dat werkt voor zo weinig een stuk makkelijker. Geen gedoe met mengen (behalve water), en alles is hetzelfde. De vloer in wordingDus: 1 voor 1 doe je de zak met beton in de betonmolen (en die heb je echt nodig! ) en na amper een uurtje ligt de vloer er netjes bij. En klaar is Jean-Luc!Nog ff afrijen, zodat de bovenkant gelijk ligt met de bekisting, en klaar ben je! Alles bij elkaar opgeteld heb je voor nog geen 100 euro (beton, staal, stukkie plastic, bekisting) een fantastisch vloertje liggen. Eentje waarbij de cuve NIET kan verzakken (gaan we voorlopig dan even van uit :-) ).

Ok, ook hier weer wat tips!

  • Hoe diep moet je graven? Reken ruwweg 12 cm voor de vloer zelf, evt 5 cm voor wat zand (draagkrachtige en vooral vlakke laag), 10 cm puzzolaan, evt isolatie (buiten niet nodig natuurlijk) en je bent er. Wij hebben hier nu ongeveer 15-18 cm afgegraven: 12 voor de vloer + wat puin.
  • De betonmolen heb ik ‘vastgezet’ dmv twee simpele spijkertjes op een oude plank. Zo staat ie stabiel en kan niet kantelen bij het leegkiepen.
  • Ga nooit met je handen in de draaiende betonmolen! (Duh…)
  • Het beton kun je makkelijk verdelen / uitspreiden mbv een oude bezem, zonder haren. Oftewel: een steel met een plank eraan waarbij je het beton van je af kunt duwen, maar ook weer naar je toe kunt halen.
  • Gebruik in elk geval een veiligheidsbril, want beton is gevaarlijk voor de ogen! Een stofkapje voor je mond kan is ook aan te raden.
  • Zo’n zak beton in de betonmolen kieperen is nogal lastig. Leg m er daarom in (de zak nog dicht), snij m aan de onderkant open met een stanleymes, en vervolgens over de lengte. Je krijgt dus een soort T-snede. Daarna pak je de beide punten aan de voorkant, en tilt m als het ware zo leeg in de betonmolen. Probeer het maar. Let wel: de betonmolen staat UIT!
→ Zegt het voort, of print (maar denk aan het milieu), of mail, of bookmark...
  • Twitter
  • LinkedIn
  • Facebook
  • Print
  • PDF
  • email
  • Google Bookmarks
  • Live

→ Geen reactiesTags: Gas, Water, Licht, Elektriciteit · Klussen

Koers op Frankrijk op YouTube!

September 12th, 2010 · Geen reacties

Koers op Frankrijk heeft nu ook een eigen Youtube-kanaal! http://www.youtube.com/user/KoersOpFrankrijk

→ Zegt het voort, of print (maar denk aan het milieu), of mail, of bookmark...
  • Twitter
  • LinkedIn
  • Facebook
  • Print
  • PDF
  • email
  • Google Bookmarks
  • Live

→ Geen reactiesTags: Twitter

Het plaatsen van een cuve – fase 1

September 12th, 2010 · Geen reacties

Is dat plaatsen van een cuve zoveel werk dan? Dat het in fases moet? Ja en nee Het neerzetten zelf is een fluitje van een cent, maar de voorbereidingen die eraan vooraf gaan, zijn toch iets meer dan dat de gemiddelde Fransman denkt. Of misschien denkt hij er ook wel zo over, maar heeft er geen zin in om het goed te doen. Kijk maar naar de post over het opvangen van regenwater, dan weet je wat ik bedoel. Daarom: in fases.

Verderop in deze post kun je ook nog vinden: Bij deze post zijn foto's te zien! Bij deze post is een filmpje te zien! Bij deze post zijn tips geplaatst! Bij deze post is een checklist met benodigdheden geplaatst!

Ruwweg zijn de fases of stappen als volgt:

  1. omleiden van de hemelwaterafvoer
  2. aanbregen van een stevige ondergrond
  3. plaatsen van de cuve

Ok, stap 1, het omleiden van de hemelwaterafvoer (hwa). Die is uiteraard voor iedereen weer anders en volkomen afhankelijk van wat je wilt. Wij gaan de cuve in een soort hokje plaatsen, omdat een gemiddelde cuve nou niet echt uitblinkt qua design. Hoeft ook niet, als tie maar functioneel is. Het design, dat is het hokje eromheen. Ooit.
In elk geval, dat hokje gaat ons beletten om de aftakking in de standpijp van de hwa te plaatsen. Daar kunnen we eenvoudigweg niet meer bij dan. Dus de hwa wordt eerst vakkundig horizontaal (niet helemaal natuurlijk, anders loopt het water niet weg) boven de te plaatsen cuve langs geleid. In die horizontale buis plaatsen we de aftakking. Vervolgens kun je er weer voor zorgen dat het water weg kan, bij ons is dat de put in, in de moestuin. Dat je hierbij meteen rekening moet houden met fase 2, het aanbrengen van een stevige ondergrond, spreekt voor zich :-)
hwa min of meer eindresultaatDat kan allemaal een heel gepuzzel zijn: wat voor bochtjes (coudes) heb je nodig, met welke aansluiting: mannetje, vrouwtje (mâle, femelle), welke diameter (100 mm of 80mm, en niet elke bouwmarkt heeft 100 mm!), welke kleur (grijs, lichtgrijs, zandkleur (sablé)), hoeveel bevestigingsbeugels en ga zo maar door. En vergeet ook vooral de pluggen / bevestigingsmaterialen voor die beugels niet! Altijd weer leuk als je denkt dat je alles hebt, en dan tot de conclusie komt dat je toch iets redelijk essentieels vergeten bent…. Mag je weer 60 km heen en terug naar de bouwmarkt rijden…

Anyway, aangezien bij ons de hwa ook voor een groot gedeelte in dat hokje zelf komt te zitten, is voor ons de kleur niet heel belangrijk. En aangezien we nog wat dingen hadden liggen van de vorige eigenaar, is het bij ons eigenlijk een beetje een zooitje geworden qua kleuren en diameters. Maar goed, ik schaar dat onder de noemer: integreren in Frankrijk :-)

tijdelijke hwa (1)Zo ook de tijdelijke oplossing die we even nodig hadden, omdat we niet in 1 keer door konden stomen naar fase 2 en 3. Die tijdelijke oplossing van de omleiding van de hwa zag er toch wel heel Frans uit. Desondanks voldeed ie goed, en was precies op tijd ‘af’ om een gigantische bui voor 90% goed af te voeren. De overige 10%, nou ja, die ging ernaast zullen we maar zeggen. Maar door die stortbui, moest de o zo goede tijdelijke oplossing toch weer veranderd worden…. De put dreigde namelijk over te lopen. Dus, poging 2: direct de moestuin in.



Terug van lang weg geweest: vergeet ook de lijstjes met tools & tips niet!
Wat heb je nodig?
  • rolmaat / meetlint / duimstok
  • boormachine
  • hamer
  • schietlood
  • afteken-iets (potlood)
  • ijzerzaag om hwa te zagen
  • pvc-lijm

De tips!

  • hou rekening met de hoogte van een emmer / gieter, als je die rechtstreeks vanuit de cuve wil vullen. Plaats de cuve dan hoger, en daarmee een horizontale hwa ook!
  • bepaal vantevoren welke bochten / rechte stukken hwa je nodig hebt
  • eigenlijk al voor fase 2: hou qua afmeting van je ondergrond ook rekening met een evt te bouwen hokje, en met het plaatsen van de emmer / gieter

Heb je zelf nog meer tips? Laat het weten!

→ Zegt het voort, of print (maar denk aan het milieu), of mail, of bookmark...
  • Twitter
  • LinkedIn
  • Facebook
  • Print
  • PDF
  • email
  • Google Bookmarks
  • Live

→ Geen reactiesTags: Gas, Water, Licht, Elektriciteit · Klussen

De regenton / cuve kan bijna geplaatst worden

September 11th, 2010 · Geen reacties

De regenton / cuve kan bijna geplaatst worden: net onze eerste betonnen plaat gestort. Je moet klein beginnen: 1.2×1.6 m. Ligt er mooi bij!

→ Zegt het voort, of print (maar denk aan het milieu), of mail, of bookmark...
  • Twitter
  • LinkedIn
  • Facebook
  • Print
  • PDF
  • email
  • Google Bookmarks
  • Live

→ Geen reactiesTags: Twitter

net 16 zakken beton gehaald.

September 10th, 2010 · Geen reacties

net 16 zakken beton gehaald. Je moet toch iets, om een regentonnetje te plaatsen… en niet te laten verzakken.

→ Zegt het voort, of print (maar denk aan het milieu), of mail, of bookmark...
  • Twitter
  • LinkedIn
  • Facebook
  • Print
  • PDF
  • email
  • Google Bookmarks
  • Live

→ Geen reactiesTags: Twitter

Koeien

September 9th, 2010 · Geen reacties

Koeien bij de Gerbier de Jonc

Van regenwater opvangen naar koeien. Het kan raar lopen op zo’n weblog :-) Maar goed, net zoals dat er veel regenwater is, zijn er ook veel koeien. En daar gaat deze post over. Je moet toch wat om te laten zien wat er zoal in Frankrijk gebeurt.

Koeien heb je in alle soorten en maten. Kleine koeien, grote koeien, roodbont, zwartbont, bruine koeien, koeien die loeien, koeien die scheiten en ga zo maar door. Persoonlijk vind ik koeien wel grappig. Behalve als op ze op ons land lopen, en dat gebeurt nogal eens. Maar, eerlijk is eerlijk, een koe kan niet aan het gras zien op welk stuk land ie wel of niet mag lopen. En daarbij: bij de buren is het gras altijd groener, en toevallig zijn wij de buren.
Ik ben trouwens niet de enige die koeien grappig vind. Ook op verjaardagen hier (bij Fransen dus), wordt er veelvuldig over koeien gepraat. Niet dat het allemaal boeren zijn die hier wonen en waar wij op visite gaan. Eigenlijk geeneen. Maar blijkbaar gaat er van koeien een onweerstaanbare aantrekkingskracht uit. “Ah oui, dat is een mooi ras, met van die mooie hoorns, en een mooie vacht. Elles sont très belles, les vaches!” Iederen vergeet dan wel even dat ze ook stinken, maar op een feestje ga je natuurlijk niet de altijd negatieve zeur uithangen. Daar hebben we onze rare overbuurman voor, en die wordt niet uitgenodigd. Die stinkt namelijk zelf meer dan heel veel koeien bij elkaar…

Hier in de buurt lopen koeien ook wel eens los. Ofwel over straat, ofwel over paden. Zonder begeleiding. Op weg naar huis. Koeien weten blijkbaar donders goed waar ze ‘wonen’, ook al hebben ze ff in een andere wei gestaan. Laatst liepen er ook wat koeien los. 1 met een autoband om haar nek, want die wilde daarvoor nog wel eens lopen rennen, en dat was niet goed voor de melk. Denk ik. Werd ie zuur van of zo. Maar sinds ze die autoband heeft, is dat afgelopen. Iedereen in de buurt kent die koe dan ook. “Ah, ja, das de koe van Monsieur C. Die woont daar en daar!” En iedereen weet ook, dat in dat groepje koeien (een stuk of 6, dat valt mee) een stier loopt. Zo ook toen dus. Los. Over een pad, daarna door de wei tegenover ons, zonder afzetting, en weer een ander pad. Een wandelpad. Stel je wandelt daar rustig, sta je ineens oog in oog met een loslopende stier. Uiterlijk van een bizon, doet het altijd goed. “Als je heel stil blijft staan en net doet of je een koe bent, doet hij niks hoor. Maar draai je niet om!”, hoor je dan Monsieur C. van verre al roepen.

Koeien krijgen ook babykoetjes. Kalveren. Die zijn kleiner van stuk. Dat weet eigenlijk iederen. Dus het is redelijk logisch dat je een afzetting daarop aanpast. Dat wil zeggen: doe het prikkel- of schrikdraad een beetje lager, zodat ze er niet onderdoor lopen…. Bij de zonen van Monsieur C. is dat nog niet doorgedrongen. Vandaar dus dat wij regelmatig die kalveren op ons land zien rondstruinen. “Hé, kijk nou! Berta 23, komt vlug! Das lekker gras daar! Mama, mogen we daar gaan eten?” En hop! Het kalf is er al vandoor. Makkelijk zat, die draad houdt zo’n kleine koe niet tegen! Dus wij weer achter die kalveren aan, om ze naar weer een ander stuk land te verjagen. Is zo gepiept. Binnen 2 minuten staan ze ergens anders. Die zonen van Monsieur C. hebben daar echter veel meer moeite mee. Die komen met veel vertoon met 3 auto’s aanscheuren, beginnen wild met hun armen zwaaiend rond de kalveren te rennen, en vinden het dan ook nog gek dat die kalveren daarvan in de stress schieten en er tussenuit proberen te knijpen. Die meegebrachte emmer met lokvoer maakt ze niets uit. Gras willen ze hebben! Veul en op hun gemak!

Nou, om ieders neus dezelfde kant op te laten wijzen wat koeien betreft, nog ff een gallerijtje. Dus, sit back, relax, kijk diep in de koeienogen…. er is geen stress… je bent…. een koe!

→ Zegt het voort, of print (maar denk aan het milieu), of mail, of bookmark...
  • Twitter
  • LinkedIn
  • Facebook
  • Print
  • PDF
  • email
  • Google Bookmarks
  • Live

→ Geen reactiesTags: Dieren · Memoires · Omgeving · Ontspanning

Koevriendelijke avatar

September 9th, 2010 · Geen reacties

En dat terwijl ik nog wel zo’n koe-vriendelijke avatar heb! Maar dat weten die koeien natuurlijk weer niet.

→ Zegt het voort, of print (maar denk aan het milieu), of mail, of bookmark...
  • Twitter
  • LinkedIn
  • Facebook
  • Print
  • PDF
  • email
  • Google Bookmarks
  • Live

→ Geen reactiesTags: Twitter

Net een poging gedaan om te koeknuffelen

September 9th, 2010 · Geen reacties

Net een poging gedaan om te #koeknuffelen Ik wilde wel, maar de koeien niet. Homer Simpson says: stupid cows…

→ Zegt het voort, of print (maar denk aan het milieu), of mail, of bookmark...
  • Twitter
  • LinkedIn
  • Facebook
  • Print
  • PDF
  • email
  • Google Bookmarks
  • Live

→ Geen reactiesTags: Twitter

Opvangen van regenwater

September 8th, 2010 · 1 reactie

Cuves - regenwater opvangenJuist, ik zei het eergisteren al, ik hoop dat ik er aan toe kom om iets te zeggen over cuves. Oftewel: het opvangen van regenwater. Want zo de grond in laten lopen… das zonde! Want met regenwater kun je wel gratis en voor niks de wc doorspoelen, de wasmachine laten draaien, de moestuin van vele liters water voorzien. Goed voor het milieu, goed voor de portemonnee!

Verderop in deze post kun je ook nog vinden: Bij deze post zijn foto's te zien!

Het lijkt logisch, het regenwater vang je op via de dakgoot (chenaux) en de regenpijp (hemelwaterafvoer om precies te zijn, descente).  Aftakkinkje in de regenpijp naar een grote ton, en klaar is Jean-Pierre. Maar dan moet Jean-Pierre wel een dakgoot en regenpijp hebben! Want daar ontbreekt het nogal eens aan bij oude Franse huizen. Zeker aan de achterkant van het huis vond men het vroeger niet nodig om het regenwater op een goede manier af te voeren. Het water komt toch wel naar beneden vallen, en aan de achterkant van het huis komt toch geen bezoek, dus… zonde van de investering, zonde van de moeite, of Jean-Luc de chenauist was ‘toevallig’ aan het staken voor een beter pensioen. Toen al.

Goed, sinds de zomer van 2008 hebben wij een dakgoot. Voor én achter. Helemaal blij! Met twee cuves (cuve à l’eau, citerne), in totaal 2000 liter water die we goed kunnen gebruiken. Via een klein buisje / overloop zijn de twee cuves aan elkaar verbonden: loopt de ene vol, dan gaat het water via die overloop naar de andere cuve. Simpel, maar slim bedacht.
Nou wil het geval dat het hier bij ons in de Auvergne van tijd tot tijd wel wil regenen. Niet al te vaak, maar als het regent, dan regent het ook écht. En met een dakoppervlak van 240 m2 wordt er veel water opgevangen. Heel veel water opgevangen. Teveel water opgevangen zelfs. Vandaar dat aftakkinkje, dat we zelf dicht of open kunnen zetten (nope, helaas geen afstandsbediening). Zo stroomt het water ofwel de cuves in, of gaat alsnog op het land de grond in.

Maar goed, die cuves van elk 1000 liter, dat weegt nogal. Een klein rekensommetje leert ons dat dat zo’n slordige 1000 kilo plus het gewicht van de cuve is. Zo moeilijk is dat niet. En hoe voor je die belasting naar de grond af? Eigenlijk zijn er twee opties:

  1. op de Franse manier
  2. op de goede manier

Onze Franse dakgoot- annex regenpijpspecialist is voor optie 1 gegaan. De Franse manier dus: zet een aantal betonnen blokken (parpaings) op een vochtige ondergrond,  balkje hout er op zodat het allemaal een beetje waterpas is, en klaar ben je! Fluitje van een centime! Na hem de zondvloed. En inderdaad, na hem de zondvloed. Want onze cuves werden na een paar maanden toch niet meer zo snel gevuld als in het begin. Kleine check: de boel is verzakt, waardoor de aftakking niet meer boven de opening van de cuve uitkomt, maar pakweg 15 cm ernaast. En al dat water, tja, dat komt toch wel naar beneden vallen. Wat doe je in zo’n geval, natuurlijk als het  op dat moment regent? Juist, laarzen aan, regenjas, autokrik mee, en optillen die handel. Tot het weer een beetje waterpas is, of in elk geval dat het water er weer in stroomt in plaats van ernaast. Nog een beetje op de Franse manier fixeren, zodat je niet na 1 dag weer opnieuw kan beginnen, en het kan er weer ff tegenaan. We leren het wel! Die Franse manieren zijn zo gek nog niet! Niet repareren, maar maskeren! Das het motto! Of tijdelijke oplossingen bedenken, waarvan je weet dat het voor geen meter klopt, maar voorlopig ff voldoet. Gedoogbeleid als het ware. Das dus niet typisch Nederlands, Fransen kunnen en kennen daar ook wat van.
Anyway, manier 1 is dus niet de juiste. Wat dat wel is, weet ik niet zeker, maar onze 3e cuve is in aantocht. Weer 1000 liter water. 1000 kilo, die niet moet verzakken. Wij gaan het nu dus wél goed aanpakken (hoop ik). De voorbereidingen zijn getroffen. Dat lees je de volgende keer, want het wordt weer een lang verhaal….

→ Zegt het voort, of print (maar denk aan het milieu), of mail, of bookmark...
  • Twitter
  • LinkedIn
  • Facebook
  • Print
  • PDF
  • email
  • Google Bookmarks
  • Live

→ 1 ReactieTags: Cultuurverschillen · Gas, Water, Licht, Elektriciteit · Klussen