Koers op Frankrijk

Verhuizen naar Frankrijk: Wetenswaardigheden, feiten, verhalen en tips

Koers op Frankrijk header image 2
Realisatie website: ScorgIT eurl

De wolf en de zeven geitjes

May 18th, 2009 door Tom Nieuwenhuis · 5 reacties

De wolf en de zeven geitjesEen nieuwe dag, een nieuwe serie verhalen. Horrorverhalen. Of hoe het er hier in de dagelijkse praktijk aan toegaat. Op voorhand wil ik daarom iedereen die deze post leest of bekijkt, waarschuwen. Deze post bevat namelijk schokkende beelden. Ongelogen waar.

Het begon zo goed vandaag. Aardig weer, en ondanks dat we gewoon onze dagelijkse werkzaamheden aan het uitoefenen waren, wees niets op de toch enigszins rare, onverwachte wending die deze dag brengen zou. Vanuit ons geïmproviseerd huis-kantoor op de bovenverdieping hebben wij een mooi uitzicht op de velden tegenover ons. Gras. Bomen. De overburen. Links dan. Die gekke. Dagelijks zien we hoe de overbuurvrouw ’s middags de geitjes naar buiten doet, in de zon gaat zitten (of in de regen, dat maakt haar niet uit en schijnt haar niet te deren) en de geiten hoedt. Voorwaar een rustig leven. Zoniet vandaag! Deze ochtend al, tegen de gewoonte in, ging ze de twee koeien wegbrengen naar een wei. Of die wei nou van de overburen is of niet, dat maakt hen niet uit, als die koeien maar ergens staan. Bij voorkeur zelfs op land dat niet van hen is. Maar goed, ik wijk af. Zo rond half twaalf, dus vroeger dan normaal, horen wij de geitjes al blaten. Maar toch, harder dan normaal, klaaglijker ook. Toch maar even naar buiten kijken. Er is zowaar activiteit bij de overburen! Werkzaamheden aan het huis!? Dat is haast onmogelijk! Iets beter kijken dus… Dan valt het kwartje….

Tot onze schrik is het geblaat afkomstig van twee kleine geitjes. De ene blaat echter niet lang meer. Die hangt met zijn achterpoten vastgebonden, met zun kop naar beneden, tegen de muur. Het bloed loopt er nog uit. Het andere geitje wordt nota bene door 1 van de mannen die ‘aan het werk’ zijn, vriendelijk geaaid en gerustgesteld, terwijl hij de achterpoten van dat geitje stevig vasthoudt. Een tweede man, met een grote witte schort (goh, wat zou dat nou voor iemand zijn…), haalt het eerste geitje van de muur af, en hangt nu ook het tweede geitje op. Wederom: achterpoten omhoog, kop naar beneden. Klaaglijk blatend probeert het geitje zijn noodlot af te wenden. Maar helaas, met een welgemikte haal wordt de keel van het geitje doorgesneden. Toch echt nogal goor om te zien, zelfs van een afstand. Maar het is wel de realiteit van vandaag, en van het platteland. In Nederland mag dit niet meer, maar hier doen ze daar niet zo moeilijk over.

Voor het eerst heb ik zoiets van: waar zijn we hier beland? Is dit normaal? Maar… ja, ik denk eigenlijk van wel. Zo is men hier opgegroeid, opgevoed. Niet dat ik het zo zou doen, maar goed. Het is dagelijkse praktijk, en of het nou in het slachthuis gebeurt, of vlak voor je deur… nou vooruit, ik prefereer dan toch het slachthuis…

slager en geitslager en geitslager en geitslager en geitslager en geitslager en geit

→ Zegt het voort, of print (maar denk aan het milieu), of mail, of bookmark...
  • Twitter
  • LinkedIn
  • Facebook
  • Print
  • PDF
  • email
  • Google Bookmarks
  • Live

Gelachen? Gehuild? Herkenbaar? Juist niet herkenbaar? Nuttig?

Help ons dan om dit blog voort te zetten!

Hoe? Simpel. Klik op de donate-knop hieronder en volg de aanwijzingen van PayPal.

Wij danken je bij voorbaat voor je bijdrage, hoe klein of groot ook!

Tags: Cultuurverschillen · Memoires · Omgeving

5 reacties tot nu toe ↓

  • 1 karel // May 31, 2009 at 10:09

    Nog even Tom…je eigen kippen…de forellen uit de beek….. een konijntje in een strik…en een natuurlik een leuk scharrelvarkentje rond het huis.. en dan met Kerstmis

    Karel

  • 2 Tom Nieuwenhuis // May 31, 2009 at 21:25

    Ha die Karel!

    Ik zat zelf te denken aan schapen en een hangbuikzwijntje :-)
    Ook mooi!

    Tom

  • 3 Dorie // Jun 3, 2009 at 23:15

    maar goed dat er geen kinderen in de buurt waren…

  • 4 Tom Nieuwenhuis // Jun 4, 2009 at 08:15

    Dat dachten wij ook! Het was al geen leuk / lekker gezicht, maar voor kleine kinderen (die hier niet zijn opgegroeid dan) is dit natuurlijk helemaal een vreemde of misschien zelfs traumatische ervaring. In elk geval even iets om rekening mee te houden als er bezoek is met kinderen… tijdig waarschuwen als er weer een grote witte bus stopt!

  • 5 peter // Jun 10, 2009 at 14:27

    Ha die Tom en Marielle,

    Wat een woeste verhalen uit la douce France…niks douce maar gewoon killen.
    Enne heb je nog wat viande de chevre gekregen? Lekker geitenstaartje voor in de soep….
    Tot later

Plaats een reactie