Stap 2 – een stappenplan

1. Het certificat de conformité vraag je aan bij de autofabrikant in Frankrijk (of de importeur). Dit doe je telefonisch. Men vraagt je vervolgens om de aanvraag per brief te doen, dus die stuur je op, samen met een ingevulde cheque en een kopie van je Nederlandse kentekenbewijs. Vergeet dus niet te vragen naar wat het kost! Na een kleine twee weken ontvang je het certificaat.
2. Naar de garage voor een controle technique. Hiervoor moet je meenemen:
   • Certificat de conformité
   • Nederlands kentekenbewijs
3. Naar de impots voor een quitus fiscal.  Meenemen:
   • Nederlands kentekenbewijs
   • Voor de zekerheid ook je Nederlandse originele factuur
4. Naar de préfecture om de carte grise aan te vragen. Meenemen:
   • Certificat de conformité
   • Nederlands kentekenbewijs (wordt ingenomen)
   • Originele factuur
   • Bewijs dat je in Frankrijk woont
   • Legitimatiebewijs
   • Keuringsrapport van de controle technique
   • Quitus fiscal
   • Ter plekke invullen, of het in stap 1 gedownloade en ingevulde formulier meenemen: Demande de certificat d’immatriculation d’un véhicule.

   Als alles goed is gegaan, krijg je meteen een certificat provisoire d’immatriculation mee. Gefeliciteerd! De officiële carte grise zelf krijg je binnen een week thuis gestuurd.

5. Kentekenplaten laten maken. Gewoon zeggen bij de plaatselijke garage dat je nieuwe kentekenplaten wil hebben. Het kenteken (nummer) zelf staat op de certificat provisoire d’immatriculation dat je na stap 4 krijgt. Dus meenemen: certificat provisoire d’immatriculation.
6. Als laatste stuur je een kopie van je Nederlands kentekenbewijs en een kopie van je nieuwe carte grise naar het RDW in Nederland op. Dit moet om je uit te schrijven, zodat je geen belasting meer in Nederland hoeft te betalen.

De carte grise zelf krijg je binnen een week thuis gestuurd.

Met dit stappenplan gaan we de praktijktest uitvoeren. Dus op naar stap 3 – de praktijk!

Deze posting is de eerste in een serie van 3. Anders wordt het wel heel veel lezen in 1 keer. De postings zijn opgesplitst in:

1. Wat heb je nodig?
2. Een stappenplan
3. De praktijk

Stap 1 – Wat heb je nodig?

Goed, om een auto in te voeren heb je een aantal dingen nodig:

1. een Certificat de Conformité
2. Een bewijs van inschrijving in de Franse gemeente waar je huis staat
3. Een bewijs technische keuring (controle technique), uitgevoerd in Frankrijk, niet ouder dan 6 maanden
4. De originele factuur uit Nederland
5. Het originele Nederlandse kentekenbewijs en een kopie hiervan(!)
6. Een quitus fiscale, af te halen bij de impots
7. Een identiteitsbewijs
8. Een ingevuld formulier voor de aanvraag van een carte grise (kentekenbewijs op zun Frans): Demande de certificat d’immatriculation d’un véhicule

Maar wat houden al die documenten nou in? Het ene spreekt voor zich, het andere misschien niet, daarom nog meer info, over wat het is, en hoe je eraan komt.

1. Certificat de Conformité: een schriftelijk bewijs van de fabrikant, waarin staat dat het een normale auto is. Ook al is die auto ooit in Nederland verkocht, wat m wellicht voor Fransen verdacht maakt. Door te bellen naar de fabrikant of importeur, kun je een dergelijk documentje met een dag of 10 eenvoudig toegestuurd krijgen. Kost je wel 140 euro, maar goed, dan heb je ook wat. 2 A4′tjes om precies te zijn
Op www.eurococ.eu kun je eenvoudig een Certificat de Conformité aanvragen. Eerlijk gezegd heb ik het niet geprobeerd, maar volgens de site is het appeltje-eitje!
2. bewijs van inschrijving: ok, voor ons is het het 1e huis (dus niet een 2e huis), dus misschien is het voor ons iets makkelijker om een bewijs van inschrijving te krijgen. Gewoon even langs gaan bij de plaatselijke Mairie.
3. technische keuring: de controle technique is min of meer vergelijkbaar met de Nederlandse APK. Elke twee jaar moet je auto in Frankrijk gekeurd worden. Daarna heeft men 2 maanden de tijd om eventuele problemen te (laten) verhelpen en de auto wederom te laten keuren. Uiteraard moet een auto goedgekeurd zijn om m in te kunnen voeren. Ik ga het ff niet hebben over hoe sommige Franse auto’s toch door die keuring heen komen, want dat is me soms een raadsel…
4. originele factuur: goed bewaren dus, die Nederlandse factuur! Ook al is je auto 10 jaar oud (of meer), je hebt m nodig!
5. originele kentekenbewijs: tja, dat spreekt voor zich lijkt me… heb je die niet? Dan mag je ook in Nederland niet rijden…. Vergeet ook niet een kopie hiervan te maken, want dat heb je later nog nodig om op te sturen naar het RDW!
6. quitus fiscale: dat is iets nieuws voor ons. Het komt erop neer dat je bij het belastingkantoor een bewijs ophaalt dat de auto van jou is, en niet binnen de laatste 6 maanden is gekocht. Is dat wel het geval, dan moet je belasting gaan betalen, invoerrechten eigenlijk. In ons geval gaat het om auto’s die al langer in ons bezit zijn, dus wederom gelukkig geen probleem. Meld dit wel even bij je aanvraag, anders wordt er een ander formulier ingevuld: een formulier om een in het buitenland nieuw gekochte auto naar Frankrijk in te voeren! In dat geval moet je dus betalen!
7. identiteitsbewijs: je Nederlandse paspoort. Soms worden er 2 identiteitsbewijzen gevraagd, dus neem ook je rijbewijs mee (maar de kans is groot dat je dat toch bij je hebt als het over auto’s gaat )
8. aanvraagformulier carte grise, Demande de certificat d’immatriculation d’un véhicule: die haal je bij de prefecture in de grote stad. Wederom moet je erop letten dat je niet het formulier vraagt om een nieuwe auto te registreren, maar dat het om je eigen auto gaat die je meeneemt naar Frankrijk.
Op www.carte-grise.org vind je een hele hoop info over het aanvragen van een carte grise. Je kunt hier ook het aanvraagformulier downloaden! Je hoeft trouwens niet alles in te vullen, dus even vragen bij de prefecture wat wel en niet, kan je een hoop tijd schelen.

Ok, heb je alles? Dan kun je door naar stap 2 – het stappenplan!

Verderop in deze post kun je ook nog vinden:

Stap 2b: de 2e-huis-beurs
Een andere manier om gericht aan informatie te komen over een huis, is door bijvoorbeeld naar een 2e-huis-beurs te gaan. Die worden regelmatig georganiseerd, en in verschillende plaatsen. Check bijvoorbeeld de Second Home site voor data waarop deze beurs gehouden wordt. Meer links nodig? Probeer eens te zoeken op tweede huis frankrijk beurs!

Op zo’n beurs vind je van alles: makelaars, hypotheekverstrekkers, notarissen en ga zo maar door. Alles wat je wilt weten, kan aan bod komen. Uiteraard is elke situatie weer net iets anders, dus maak vooral een afspraak met iemand waarvan je denkt dat hij / zij jou van dienst kan zijn. Maar let wel: laat je niet inpakken door Frankrijk-hypotheek-bemiddelaars die zogenaamd het beste met jou voorhebben. Dat hebben ze namelijk niet. Ze willen geld verdienen. Bij voorkeur veel geld. En dan ook nog eens aan jou! Logisch natuurlijk, maar het kan lonen om even verder rond te kijken. Ze geven bijvoorbeeld veel doemscenario’s waartegen ze in het verleden wel eens zijn aangelopen, maar door hun bemiddeling is het allemaal toch nog goed gekomen. Huhuh! Maar ondertussen ben je wel een paar duizend euro armer…. geld dat je hard nodig hebt bij een verbouwing! Toegegeven, een huis kopen in Frankrijk kent risico’s, maar je moet het ook weer niet groter zien dan dat het werkelijk is. Ok, je verhuist, ook nog eens naar het buitenland, maar 3 keer gas geven na Maastricht, en je zit in Frankrijk.

Stap 2c: vakantie
De derde manier om op huizenjacht te gaan is misschien nog wel de leukste: tijdens je vakantie! Wat wil je nog meer! En dat is soms ook nog het voordeligst: besef je namelijk heel goed dat een makelaar tot wel 8% van de koopsom in eigen zak steekt. Dat is dus een heel verschil met Nederland! En dat terwijl een makelaar helemaal niet verplicht of noodzakelijk is. Een beetje rondvragen in een Frans plaatsje doet meestal wonderen. Iedereen kent wel iemand die toevallig iets te koop heeft staan. Dan zijn de prijzen vaak ook nog eens lager, en je bespaart de makelaarskosten. Tel uit je winst.

Tips:

• Neem de tijd om je te oriënteren op verschillende huizen
• Persoonlijk ben ik niet van eerst honderd huizen bekijken en dan pas kiezen, maar het kan nuttig zijn om niet te snel te beslissen
• Knoop contacten aan met verschillende partijen, die je verder kunnen helpen. Ik zou zeggen: ga wel af op je gevoel. Je moet een klik hebben met een aanbieder. Zoniet, dan ga je in de toekomst misschien hem of haar de schuld geven van het net niet aan je wensen voldoen van jouw huis…

Eigenlijk moet ik het iets nuanceren. We waren namelijk 2 maanden geleden al naar een winkel van France Telecom gegaan (die regelen overigens samen met Orange de telefonie en internet, maar dat terzijde). Speciaal ervoor naar ‘de stad’ gereden, zo’n 30 km verderop. Maar wat blijkt? De Franse agenda gaat eigenlijk niet verder dan een paar weken. Een afspraak voor over 2 maanden? Dat gaat niet. Gewoon, een week vantevoren even bellen (kan moeilijk zijn als je nog geen telefoonaansluiting hebt natuurlijk…) werkt beter. Zo gezegd, zo gedaan, en hoppekee, a la minute ons nieuwe telefoonnummer. Ok, de draden naar het huis liggen nog niet, maar het nummer hebben we al. Eigenlijk is dit de eerste keer dat ik bij ben dat ik een nummer ben !

Er zijn trouwens wel andere telecomaanbieders in Frankrijk, aangezien ook daar, net als in Nederland, de markt open is. Je kunt dus ook Alice tegenkomen,  Bouyguestel en nog een paar andere providers. In buitengebied is echter vaak alleen France Telecom de enige optie. En laten wij daar nou ook zitten… Daarnaast is het ook in Frankrijk tegenwoordig telefonie en internet in 1 pakket wat de klok slaat. Een beetje rondkijken kan je dus wellicht behoorlijk wat besparen!

Stap 2: op huizenjacht
Eindelijk klaar voor het grote werk: de huizenjacht. Maar waar begin je? Ook daar zijn weer verschillende mogelijkheden voor te verzinnen. Als ik even huizen van vrienden, bekenden en familie uitsluit, hou ik zo snel 3 mogelijkheden over om te zoeken:
1. op internet
2. (2e-) huizenbeurs bezoeken
3. tijdens de vakantie

Aangezien het een erg lang verhaal zou worden als ik ze allemaal in 1 keer zou beschrijven, doe ik dat niet, maar begin bij de makkelijkste: internet. Google dus.
Wanneer je zoekt op ‘immobilier’ (makelaar op z’n Frans) en de naam van de streek, dan zijn de hits gegarandeerd. Veel makelaars in Frankrijk hebben een eigen website. Meestal, volgens goed Frans gebruik, laten die sites nogal te wensen over. Vooral het gebrek aan goede, duidelijke foto’s van het huis valt op. Soms alleen een al of niet opgemaakt bed, soms een raam, een rommelige keuken, een tuin (vue incroyable, maar wat is dan de staat van het huis???), en soms zelfs helemaal niets! Handig! Dat huis valt dan dus af .
Er zijn ook veel Engelstalige sites, vaak gericht op… Engelsen! Die zijn vaak beter dan de Franse sites, met meer info, meer foto’s en dergelijke. Bijvoorbeeld www.bluehomes.com, overzichtelijk, veel foto’s, duidelijke prijzen.

Waar geld verdiend kan worden, zijn uiteraard ook Nederlanders te vinden. Er zijn dus ook veel Nederlandse makelaars actief op de Franse markt. Je kunt dus ook zoeken op bijvoorbeeld ‘makelaar frankrijk’ en dan de streek. Is makkelijk qua communicatie, maar uiteraard is de ene makelaar de andere niet… als je begrijpt wat ik bedoel…

Vergeet ook niet dat Fransen veel woorden afkorten. Net als NL’ers btw. Dus ook zoeken op ‘immo’ + streek is een goede optie. Al klikkend kom je ongetwijfeld dingen tegen die je meer of minder interessant vindt.
Heb je dan eenmaal een huis gevonden dat je wel aanstaat, dan is er de volgende opgave: het vertalen van de teksten en / of de afko’s. Een aantal kom je zeker tegen:

Het is op zich ook handig als je wat Franse woorden kent:

En nu?
Huis gevonden dat je aanstaat? Dan zul je toch echt contact op moeten nemen met de makelaar. Als je geluk hebt, staat er wel een contactmogelijkheid op de site. Vaak via een e-mailadres, of een telefoonnummer. Nu wordt het dan toch echt tijd om je beste Frans naar boven te halen! Succes!

Tips:

• Een makelaar in Frankrijk is duur. Circa 8% van de aanschafprijs van het huis! Het is echter niet verplicht om via een makelaar een huis te kopen, dus als het kan en je durft het aan, dan is er niemand die je tegenhoudt om zonder makelaar aan de slag te gaan!
• Makelaars in Frankrijk hebben niet het ‘alleenrecht’ om een bepaald huis te verkopen. Het kan zelfs zijn dat bij de ene makelaar een huis goedkoper is dan datzelfde huis bij een andere makelaar! Even goed rondkijken dus.
• Als je zoekt op Google, zul je vaak merken dat je veel Nederlandse resultaten terugkrijgt. Als je in de adresbalk van je browser kijkt, zie je misschien hoe dat komt: er staat www.google.nl. Als je naar www.google.fr gaat, kom je met je zoekopdrachten hele andere resultaten tegen!
• Collega-blogger Dorie van Dijk wees mij op http://www.immonot.com/, waar je direct (zonder makelaar) bij de notaris naar huizen kan zoeken. Zie haar reactie, dus Dorie, bedankt (niet namens de makelaars, wel namens de lezers )!

Benieuwd naar de andere stappen? Blijf dit weblog volgen!

Niet dus. Ondanks het bestaan van, geloof het of niet (ik geloofde het in elk geval niet, maar het Alwetende Google wist beter): Een huis kopen voor Dummies…. Hierin staat ongetwijfeld de Nederlandse markt beschreven, maar niet de Franse.
Enfin, er zijn verschillende mogelijkheden te bedenken, maar het makkelijkst is om te beschrijven hoe wíj het hebben aangepakt Een 10-stappenplan beschrijven is nagenoeg onmogelijk, en daarbij: het leuke van het kopen van een huis in Frankrijk is dat je veel zelf moet doen. Veel zelf moet ontdekken. Desalniettemin, wil ik toch proberen om in een aantal stappen te beschrijven, hoe het bij ons verlopen is. Het uiteindelijke aantal stappen weet ik nog niet, dus kom regelmatig even terug op dit weblog

Stap 1. Weet wie je bent en wat je wilt
Klinkt psychologisch, maar het is echt waar je mee moet beginnen. Maar hoe doe je dat? Zelfreflectie. Je kunt pas van anderen houden door eerst van jezelf te houden. En dat soort psychologische praat. Voor wie echt geen idee heeft waar ik het over heb, is er natuurlijk Psychologie voor Dummies. Of Dr. Phil.
In plaats van direct lukraak te googelen en op huizensites te kijken, neem even rustig een stapje terug, en vraag je af wat je eigenlijk wilt. Wil je 4 seizoenen beleven, wil je aan zee, wil je rust, wil je ruimte, wil je in een stad wonen, wil je aan het uitgaansleven kunnen deelnemen, wil je mensen om je heen, wil je klussen (Klussen voor Dummies), wil je alles op een presenteerblaadje aangereikt krijgen, wil je openbaar vervoer in de buurt, wil je elektriciteit, wil je water, wil je internet (tip!), hoever van Nederland wil je afzitten, wil je dit , wil je dat, en, heel belangrijk: wat is je budget (tip!)? Je kunt natuurlijk de hele ‘Voor Dummies’-boekenreeks aanschaffen, maar dan hou je geen budget meer over voor je huis. Bottom line is dat je vantevoren heel gericht antwoord kunt geven op al die vragen. En uiteraard, dat is per persoon weer anders. Zelf nadenken (tip!) is dus een vereiste! Bij ons heeft het een paar jaar geduurd voordat we uberhaupt wisten wat we eigenlijk wilden, en uiteindelijk hebben we iets gekocht dat daar eigenlijk niet eens volledig bij aansloot…. hmmmm, daar gaat mijn eerste tip…. Maar wij hebben dan ook geen boek Voor Dummies gekocht.

Wij wilden eigenlijk een oude boerderij, waarin we veel zouden moeten klussen voordat we erin konden trekken. Maar aangezien we eigenlijk heel veel zelf willen doen, we niet pas over 10 jaar willen verhuizen, en we ook nog eens twee drukke banen in Nederland hebben, hebben we ‘toch maar’ iets gekocht dat meer af is. Dat dachten we tenminste… In eerste instantie leek dat we er eigenlijk zo in konden trekken, maar uiteindelijk hebben we besloten om de boel toch maar grotendeels te slopen (van binnen dan)…

Het helpt in elk geval om veel in Frankrijk op vakantie te gaan (tipje!), en dan niet altijd alleen maar naar de Middelandse Zee. Grote kans namelijk dat je budget niet toereikend is voor een huis aan de Côte d’Azur Ga ook eens naar bosrijke gebieden, (kurk)droge gebieden (weer een tip!), groene streken, bergachtige of juist vlakke streken, en bedenk of je er zou willen wonen, en dan vooral waaróm je daar juist wel of niet zou willen wonen. Heel belangrijk om je te beseffen: het huis dat je koopt kun je veranderen, de ligging en de streek niet! De streek is dus belangrijker dan je huis, hoe gek dat ook klinkt!

Resumerend: stap 1 is dus eigenlijk dat je een heel goed beeld moet hebben van wat je wilt, en daarmee van wie je zelf bent. En dat is echt lastiger dan je denkt! Bedenk goed waar jij / jullie vrolijk van wordt / worden, zowel in Nederland als op vakantie. Zoek daar een streek bij, en de eerste stap op weg naar je toekomst (alweer een tip!)  is gezet! Maar vrees niet, als je teveel in de stress schiet van al deze vragen, is er altijd nog Stress voor Dummies!

Binnenkort in dit theater: Stap 2…

Tips:

• Deze hele posting is eigenlijk een grote tip…
• Probeer niet alles uit boeken te halen, maar denk zelf na met je logische boerenverstand
• Hou dit weblog in de gaten voor de volgende stappen

Op een heldere manier worden verschillende dingen uitgelegd. Van brandhout tot zwembad. Van septic tank tot het opnieuw voegen van de muren. En passant worden ook nog eens heel veel woorden in het Frans vermeld, eigenlijk zoals mijn eerder als idee geopperde woordenboekje Veel tips, veel mooie foto’s, stappenplannen, aan alles is gedacht. Het gaat niet zo heel diep in op de details, maar is desalniettemin gedetailleerd genoeg om een goed beeld te scheppen van wat je wel of niet zelf zou kunnen. Een absolute aanrader!

Tips:

• Schaf boeken aan, blader ze door om ideeën op te doen
• Specifieke klusboeken zijn ook erg handig. Wij hebben in elk geval het voornemen ( ) om voordat we met een klus beginnen, nog eens even door wat boeken te bladeren, op zoek naar handige tips waar we anders zelf niet aan zouden denken.
• Afhankelijk van het type huis, kunnen tweedehands materialen je een hele hoop geld besparen!
• Hergebruik dingen die je in het huis dat je hebt gekocht, aantreft. Al was het maar om tijdelijke oplossingen te creëren.

Anyway, binnenmuren die door het gebruik van een ragebol al uiteenvallen, das geen goed teken. Plankenvloeren waarover spaanplaten liggen, das een tweede niet-goed-teken. Allemaal spinnenwebben in de cave, de badkamer en eigenlijk overal, verhinderden een goed zicht op de balken en plankenvloeren tijdens de bezichtiging. Ik begin steeds meer te geloven dat die er de dag vantevoren op geplakt zijn, om ons het zicht te ontnemen…. hoewel, te zien aan de dikte en de hoeveelheid stof in de webben, lijkt 20 jaar meer voor de hand te liggen.

Wat zal ik ervan zeggen? Het is in elk geval een uitdaging om de boel op te knappen. Een leuke uitdaging, dat dan weer wel, maar alles heeft weer te maken met alles, dus kamer voor kamer opknappen is errug lastig. Houten vloeren die onder muren door lopen, zodat je eigenlijk eerst die muren moet slopen voordat je een nieuwe vloer kan leggen, is minder handig gedaan.
De moraal van dit verhaal? Laat een bouwkundig rapport opmaken. En wees er zelf bij, om te zien of de rapportmaker niks overslaat. Kost een paar centen (hoeveel weet ik niet, want voor diegenen die het nog niet doorhadden: wij hebben geen bouwkundig rapport op laten maken), maar het kan je behoeden voor grote, onvooorziene financiële tegenslagen.

Tips:

• Laat een bouwkundig rapport opmaken
• Laat je niet gek maken door een makelaar die zegt dat je eigenlijk in 1 dag moet beslissen. Als je er niet zeker van bent: doe het niet (wij waren er trouwens ook niet zeker van, maar we hebben er nog zeker geen spijt van)
• Overdenk de zaken goed als je aan het werk bent. Neem ook daar geen overhaaste beslissingen.
• Probeer verbouwingen in kleine delen op te delen. Die delen worden vanzelf groter, maar in de tussentijd heb je wel een een beter beeld opgedaan van waarom je bepaalde beslissingen hebt genomen of moet nemen.
• Neem van tijd tot tijd rust of pauze om te bezien of je nog op de goed weg bent.

Tips:

• Schaf een Internationale Reis- en Kredietbrief aan
• Reis je met een aanhangwagen, dan is ANWB Europadekking met aanhangwagensupplement verstandig
• Neem de telefoonnummers mee van de ANWB Alarmcentrale
• Laat je aanhangwagen vooraf controleren!
• Stippel je route goed uit, dat kan ook veel in peage schelen
• Onveilige situatie? Twijfel niet, ga voor zekerheid en veiligheid!

Tips:

• begin niet te vroeg met regelen
• een beller is sneller (als je Frans op orde is tenmiste)
• zorg dat je brievenbus bereikbaar is