Waarin een klein land groot kan zijn… Dat kleine land, dat is natuurlijk Nederland. En als Nederlander, let je op de centen… en op het milieu! En aangezien een beter milieu nog altijd bij jezelf begint, zou je eens kunnen denken aan groene energie. Want ook dat kan in Frankrijk!

Sinds 2007 heeft iedereen die een Franse elektriciteits- en/of gas-aansluiting heeft, de mogelijkheid om zelf te kiezen bij welke maatschappij hij of zij dat afneemt. Een liberale markt, volgens hetzelfde principe als in Nederland dus. En dat kan behoorlijk in de portemonnee schelen! Van enkele euro’s tot honderden euro’s per jaar! Plus het feit dat je dan vaak ook nog groene energie afneemt, geeft je eigenlijk geen reden om niet over te stappen!

Maar waar begin je? Dat is nu dus het eenvoudige. Op een vergelijkingssite. Die zijn er legio in Nederland. En nu ook in Frankrijk! Waar? Hier: http://www.electricite-et-gaz.fr
De site is, hoe kan het ook anders, een Nederlands initiatief van Lennart en Bart. Bart heeft al jaren eenzelfde soort site voor de Nederlandse energiemarkt (http://energievergelijken.nl), en Lennart is werkzaam als commercieel adviseur. Een mooie samenwerking dus!

Overstappen zonder stroomonderbreking

Overstappen van aanbieder levert eigenlijk geen enkel probleem: omdat de netbeheerder (ErDF, GrDF) ivm een staatsmonopolie hetzelfde blijft, is er geen onderbreking bij overstappen, hou je dezelfde gas-/elektrameter, dezelfde kwaliteit en word je oude abonnement automatisch opgeheven.

Verschillende tarieven

In Frankrijk is er onderscheid in 3 tarieven:
Markttarief = concurrentie en lagere prijzen
Groene tarief = concurrentie en vaak ook lagere prijzen!
Gereglementeerd tarief (Tarif Réglementé) = EDF/GDF = gemiddelde prijs

Vooral die laatste, de EDF, levert maar liefst 85% kernenergie! En dat terwijl je ook kunt kiezen voor groene energie, bijvoorbeeld uit waterkrachtcentrales (nu al goed voor 10% van de opgewekte Franse elektriciteit).

Ok, ik kan me voorstellen dat dit allemaal misschien vragen oproept, en ook daarvoor kun je terecht op de vergelijkingssite. Je grootste voordeel: ook al is de site in het Frans (Nederlands komt er ongetwijfeld aan), je kunt je vraag gewoon in het Nederlands stellen! Makkelijk!

Dus: wil je besparen op je energie én wil je groene stroom, ga dan naar http://www.electricite-et-gaz.fr en doe er je voordeel mee.

Nog een tip: aangezien ik geen geld krijg voor deze gratis reclame, zou je kunnen overwegen om de kosten die je voor het 1e jaar bespaart, via de Paypal-donate-knop hieronder naar mij over te maken Tis maar een ideetje…

Deze posting is de eerste in een serie van 3. Anders wordt het wel heel veel lezen in 1 keer. De postings zijn opgesplitst in:

1. Wat heb je nodig?
2. Een stappenplan
3. De praktijk

Stap 1 – Wat heb je nodig?

Goed, om een auto in te voeren heb je een aantal dingen nodig:

1. een Certificat de Conformité
2. Een bewijs van inschrijving in de Franse gemeente waar je huis staat
3. Een bewijs technische keuring (controle technique), uitgevoerd in Frankrijk, niet ouder dan 6 maanden
4. De originele factuur uit Nederland
5. Het originele Nederlandse kentekenbewijs en een kopie hiervan(!)
6. Een quitus fiscale, af te halen bij de impots
7. Een identiteitsbewijs
8. Een ingevuld formulier voor de aanvraag van een carte grise (kentekenbewijs op zun Frans): Demande de certificat d’immatriculation d’un véhicule

Maar wat houden al die documenten nou in? Het ene spreekt voor zich, het andere misschien niet, daarom nog meer info, over wat het is, en hoe je eraan komt.

1. Certificat de Conformité: een schriftelijk bewijs van de fabrikant, waarin staat dat het een normale auto is. Ook al is die auto ooit in Nederland verkocht, wat m wellicht voor Fransen verdacht maakt. Door te bellen naar de fabrikant of importeur, kun je een dergelijk documentje met een dag of 10 eenvoudig toegestuurd krijgen. Kost je wel 140 euro, maar goed, dan heb je ook wat. 2 A4′tjes om precies te zijn
Op www.eurococ.eu kun je eenvoudig een Certificat de Conformité aanvragen. Eerlijk gezegd heb ik het niet geprobeerd, maar volgens de site is het appeltje-eitje!
2. bewijs van inschrijving: ok, voor ons is het het 1e huis (dus niet een 2e huis), dus misschien is het voor ons iets makkelijker om een bewijs van inschrijving te krijgen. Gewoon even langs gaan bij de plaatselijke Mairie.
3. technische keuring: de controle technique is min of meer vergelijkbaar met de Nederlandse APK. Elke twee jaar moet je auto in Frankrijk gekeurd worden. Daarna heeft men 2 maanden de tijd om eventuele problemen te (laten) verhelpen en de auto wederom te laten keuren. Uiteraard moet een auto goedgekeurd zijn om m in te kunnen voeren. Ik ga het ff niet hebben over hoe sommige Franse auto’s toch door die keuring heen komen, want dat is me soms een raadsel…
4. originele factuur: goed bewaren dus, die Nederlandse factuur! Ook al is je auto 10 jaar oud (of meer), je hebt m nodig!
5. originele kentekenbewijs: tja, dat spreekt voor zich lijkt me… heb je die niet? Dan mag je ook in Nederland niet rijden…. Vergeet ook niet een kopie hiervan te maken, want dat heb je later nog nodig om op te sturen naar het RDW!
6. quitus fiscale: dat is iets nieuws voor ons. Het komt erop neer dat je bij het belastingkantoor een bewijs ophaalt dat de auto van jou is, en niet binnen de laatste 6 maanden is gekocht. Is dat wel het geval, dan moet je belasting gaan betalen, invoerrechten eigenlijk. In ons geval gaat het om auto’s die al langer in ons bezit zijn, dus wederom gelukkig geen probleem. Meld dit wel even bij je aanvraag, anders wordt er een ander formulier ingevuld: een formulier om een in het buitenland nieuw gekochte auto naar Frankrijk in te voeren! In dat geval moet je dus betalen!
7. identiteitsbewijs: je Nederlandse paspoort. Soms worden er 2 identiteitsbewijzen gevraagd, dus neem ook je rijbewijs mee (maar de kans is groot dat je dat toch bij je hebt als het over auto’s gaat )
8. aanvraagformulier carte grise, Demande de certificat d’immatriculation d’un véhicule: die haal je bij de prefecture in de grote stad. Wederom moet je erop letten dat je niet het formulier vraagt om een nieuwe auto te registreren, maar dat het om je eigen auto gaat die je meeneemt naar Frankrijk.
Op www.carte-grise.org vind je een hele hoop info over het aanvragen van een carte grise. Je kunt hier ook het aanvraagformulier downloaden! Je hoeft trouwens niet alles in te vullen, dus even vragen bij de prefecture wat wel en niet, kan je een hoop tijd schelen.

Ok, heb je alles? Dan kun je door naar stap 2 – het stappenplan!

Dus: als je in Frankrijk echt iets wilt zien, afgezien van de plaatsen waar iedereen naartoe gaat: schaf één of meerdere wandelboekjes aan, met PR’s (Petite randonnée), en goede, zoniet hele goede wandelschoenen. Pas dan zie je het echte Frankrijk, avec ses petites villages, kleine paadjes, mooie kleine dorpjes (ok, er is daar misschien niks te doen, maar ze blinken uit in simplistische, doe-maar-normaal-dan-doe-je-al-gek-genoeg schoonheid). In de boekjes staan ook altijd wat leuke wetenswaardigheden, die zelfs de Michelin Groene Gids je niet biedt.

De PR’s zijn gecategoriseerd van makkelijk tot zeer moeilijk, maar daar moet je niet teveel waarde aan hechten. De categoriën duiden vooral op het aantal kilometers, maar hebben bijna nooit een relatie met de kwaliteit of de begaanbaarheid van de paden! Helaas is het dus zo dat de meeste wandelroutes, ook al zijn ze ‘makkelijk’, niet geschikt zijn voor rolstoelers of mensen die slecht ter been zijn. Wel iets om rekening mee te houden!
De boekjes zijn bijna altijd te koop bij de VVV / bureau touristique, en vaak ook gewoon bij de boekhandel, supermarkten en zelfs online via de site van FFRandonnee. Absoluut een aanrader!

Het antwoord is kort: nee. Tenminste, niet ten tijde van dit schrijven (januari 2009). Maar zelfs ondanks dat het niet verplicht is, wordt het in Frankrijk ten zeerste aangeraden om in de winter wél winterbanden onder je auto te laten zetten. Waarom? Kortere remweg, betere grip, betere wegligging. En vooral: “In de Franse wet is het uitgangspunt dat banden moeten corresponderen met de wegomstandigheden. Op grond hiervan kan het rijden op zomerbanden in winterse omstandigheden leiden tot aansprakelijkheid bij ongevallen en strafrechtelijke vervolging.” (bron: www.anwb.nl)

Wanneer het kwik zo rond de 6 à 7 °C komt, is het zowiezo verstandiger om van winterbanden (pneus d’hiver) gebruik te maken. Ook op de radio (107.7 FM, de verkeersdienst-radiozender als je op de péage zit) zendt spotjes uit om het gebruik van winterbanden te stimuleren. Aangeraden wordt om niet te bezuinigen, en (dus) niet slechts twee winterbanden onder je auto te (laten) plaatsen, maar vier. Persoonlijk lijkt me dat ook logisch.

Kosten? Dat verschilt uiteraard (per auto, wat voor bandenmaat, merk, type enz), maar voor circa € 600,- kun je een goede set winterbanden, inclusief velgen, onder je auto hebben. Wel zo veilig.

En een tips & tricks-posting zou geen tips & tricks-posting zijn zonder tips, dus:

• Je kunt er natuurlijk voor kiezen om je winterbanden op eigen velgen te laten plaatsen. Dan is wisselen extreem snel en goedkoop, want…
• Heb je ruimte genoeg om je eigen set banden op te slaan? In Frankrijk kan het wisselen van je banden voordeliger zijn dan in Nederland! Je kunt dus misschien je ene set velgen / banden in Frankrijk laten liggen, en in oktober en april (of in die buurt) deze door de lokale garage op de hoek laten wisselen voor de andere! Het kostte ons slechts € 15,- !

En hoe zit het dan met sneeuwkettingen? Die heb je zeker nodig in sneeuwgebieden met losse sneeuw. Laat je voor aankoop echter goed informeren, want ze kunnen niet onder elke auto!!

Ok, een paar links dan nog:

• ANWB
• Kwikfit
• Euromaster
• Profile Tyre Center

De site bezoeken? Klikken maar: www.interculture.nl

De eerste wetenswaardigheid: Franse stekkers.
Geaard: Type E & F hybride CEE 7/7. Let op het gat midden boven de twee pinnen. De meeste Nederlandse stekkers van geaarde apparatuur hebben ook zo’n gat, maar dat wordt in Nederland niet gebruikt, omdat het stopcontact anders is.

Een geaard stopcontact (beter gezegd: een contactdoos) in Frankrijk heeft een pin midden boven de twee gaten. De stekker past dus perfect!

Een paar kleine tips die je er gratis en voor niks bijkrijgt:

• Stekkerdozen, verlengsnoeren en dergelijke zijn duur in Frankrijk, al snel 2 tot 3 keer zo duur zelfs. Het kan dus lonend zijn om vanuit Nederland wat mee te nemen. Let daarbij dus wel op de stekkeraansluiting!
• Als je zelf wandcontactdozen plaatst, kan het handig zijn om de stopcontacten dwars (90° gedraaid) te plaatsen, zodat haakse stekkers niet over het naastliggende stopcontact heen ‘vallen’

Bron foto’s en typenummer stekker: Wikipedia