Verderop in deze post kun je ook nog vinden:

Houten vloeren daarentegen, das een ander verhaal. Nog anders wordt het, als het om vakkundig gelegde, oude, houten, Franse vloeren gaat. En weer een ander verhaal wordt het, als die vakkundig gelegde, oude, houten, Franse vloeren na verloop van tijd gerepareerd worden, op de voor ons inmiddels bekende Franse manier. Repareren is in ons huis (laat ik niet teveel generaliseren), meestal camoufleren. Alles wat niet helemaal goed (meer) was, is op vakkundige wijze aan het zicht onttrokken. En wat je niet ziet, dat is er ook niet. Dus een rotte vloer die je niet ziet, die is er ook niet. Wat zie je dan wel? Een laag linoleum. En daaronder een laag spaanplaat. Nat weliswaar, maar door de linoleum zie je dat ook niet. En onder die laag spaanplaat, juist, daar zit de rotte vloer. Een soort gepulveriseerde, stoffige, edoch soms nattige substantie, die ooit de naam ‘vloer’ heeft meegekregen. Vanonder die rotte ooit-vloer is die vloer ook niet zichtbaar, want daar heeft men op slinkse wijze een verlaagd plafond aangebracht. Al dat stoffige hout, en vooral die houtwormen, die zouden namelijk teveel rotzooi op de grond veroorzaken. Of, nog erger, de troep komt in je haar, en dat wil je natuurlijk niet. Nee, verberg de boel maar goed, dan kunnen we er weer een paar jaar tegenaan! En, bijkomend voordeel van zo’n verlaagd plafond: je helpt ook nog eens de muizenpopulatie in stand houden! Dus, duidelijk een win-win-situatie

Ok, ik wil niet negatief overkomen hoor. Als je een oud huis koopt, dan weet je dat er dingen vervangen moeten worden, geen probleem. Het is zelfs zo dat je op een gegeven moment nergens meer van opkijkt, en dat je de zaken gewoon accepteert zoals ze zijn. “Hé, die vloer, moet je dat nou zien, die is wel heel slecht!” “Ok, haal er ook maar uit.” Verder geen gezeik, geen gedoe, je doet wat je moet doen, en dat is dat. Je gaat anders met de dingen om. “Maar als je dit vantevoren nou had geweten, had je het huis dan ook gekocht?” “Euh, niet over nagedacht eigenlijk .” So what? We wilden een oud huis in Frankrijk, en dat hebben we gekregen! Nou ja, gekocht dan.

Anyway, het leek me wel leuk om even een blik te gunnen in de verdere sloop-perikelen die ons huis in de aanbieding heeft. Dus, check de video!

[See post to watch Flash video]

Mocht je je trouwens afvragen wat voor plaatje er bovenaan de post staat: dat is een stukje vloer, lichtelijk aangetast door houtworm…

Hoewel we geen reply op onze reclamatie-mail hadden gekregen,  hebben we dus wel per post bericht gekregen dat alles in kannen en kruiken gaat komen. Nog even geduld hebben dus, en we kunnen weer een paar vloerplanken kopen van dat geld. En over vloerplanken gesproken… lees de volgende post! Kijk, en huiver…

Op de site van de overheid www.impots.gouv.fr (na lang zoeken blijkt dat toch echt op het formulier te staan) staan onder het kopje “taxe d’habitation et redevance audiovisuelle 2008” veelgestelde vragen plus het antwoord hierop. Eén vraag lijkt van toepassing op onze situatie:

Q :Je n’ai pas de téléviseur, que dois-je faire pour le signaler et pour ne pas payer de redevance audiovisuelle?
R : Si, au 1er janvier 2008, aucune de vos résidences […] n’était équipée d’un téléviseur, vous devez le signaler sur votre déclaration de revenus en cochant la case prévue à cet effet (case ØRA, en première page).

Aangeven op je déclaration de revenus? Ja maar, wij doen geen belastingaangifte in Frankrijk, want onze hoofdverblijfplaats bevindt zich in Nederland. Ok, een beetje geduld en verder lezen:

Si vous ne l’avez pas cochée et que vous êtes imposé à la redevance, vous devrez déposer une réclamation, par courrier auprès de votre centre des impôts, dans laquelle vous déclarerez ne détenir, ainsi que les personnes qui habitent avec vous, aucun téléviseur dans aucune de vos résidences.

Ok, da’s duidelijk: we moeten een reclamatie sturen naar ons belastingkantoor en daarin zeggen dat we geen tv hebben. Hoe we dat doen lezen we onder “une erreur sur votre avis d’imposition?”
Je kunt bellen, schrijven, mailen of langs gaan en je moet duidelijk aangeven wat de reden is voor je reclamatie plus kopieën van eventueel bewijsmateriaal bijvoegen. Tegen beter weten in sturen we een mail. Paar persoonlijke gegevens erop (voor- en achternaam, adres en het referentienummer van de aanslag) en envoyeren maar! Het e-mailadres van het centre d’impôts staat op het belastingformulier, dus das een kwestie van copy-paste.
Wel moeten we eerst betalen (en hopen dat we het bedrag later terug krijgen) óf uitstel van betaling vragen (in dit laatste geval wordt een reclamatie van een bedrag onder de 3000 euro altijd geaccepteerd).
We hopen dat onze reclamatie wel wordt geaccepteerd, anders wordt het bedrag verhoogd met 10%! Leuker kunnen ze het daar zeker niet maken voor zichzelf, laat staan makkelijker…

Maar we krijgen eventuele achterstallige rente wel weer terug, das dan wel weer leuk!
Nu maar afwachten of er een antwoord komt op onze mail. Wordt vervolgd!

Verderop in deze post kun je ook nog vinden:

Stap 2b: de 2e-huis-beurs
Een andere manier om gericht aan informatie te komen over een huis, is door bijvoorbeeld naar een 2e-huis-beurs te gaan. Die worden regelmatig georganiseerd, en in verschillende plaatsen. Check bijvoorbeeld de Second Home site voor data waarop deze beurs gehouden wordt. Meer links nodig? Probeer eens te zoeken op tweede huis frankrijk beurs!

Op zo’n beurs vind je van alles: makelaars, hypotheekverstrekkers, notarissen en ga zo maar door. Alles wat je wilt weten, kan aan bod komen. Uiteraard is elke situatie weer net iets anders, dus maak vooral een afspraak met iemand waarvan je denkt dat hij / zij jou van dienst kan zijn. Maar let wel: laat je niet inpakken door Frankrijk-hypotheek-bemiddelaars die zogenaamd het beste met jou voorhebben. Dat hebben ze namelijk niet. Ze willen geld verdienen. Bij voorkeur veel geld. En dan ook nog eens aan jou! Logisch natuurlijk, maar het kan lonen om even verder rond te kijken. Ze geven bijvoorbeeld veel doemscenario’s waartegen ze in het verleden wel eens zijn aangelopen, maar door hun bemiddeling is het allemaal toch nog goed gekomen. Huhuh! Maar ondertussen ben je wel een paar duizend euro armer…. geld dat je hard nodig hebt bij een verbouwing! Toegegeven, een huis kopen in Frankrijk kent risico’s, maar je moet het ook weer niet groter zien dan dat het werkelijk is. Ok, je verhuist, ook nog eens naar het buitenland, maar 3 keer gas geven na Maastricht, en je zit in Frankrijk.

Stap 2c: vakantie
De derde manier om op huizenjacht te gaan is misschien nog wel de leukste: tijdens je vakantie! Wat wil je nog meer! En dat is soms ook nog het voordeligst: besef je namelijk heel goed dat een makelaar tot wel 8% van de koopsom in eigen zak steekt. Dat is dus een heel verschil met Nederland! En dat terwijl een makelaar helemaal niet verplicht of noodzakelijk is. Een beetje rondvragen in een Frans plaatsje doet meestal wonderen. Iedereen kent wel iemand die toevallig iets te koop heeft staan. Dan zijn de prijzen vaak ook nog eens lager, en je bespaart de makelaarskosten. Tel uit je winst.

Tips:

• Neem de tijd om je te oriënteren op verschillende huizen
• Persoonlijk ben ik niet van eerst honderd huizen bekijken en dan pas kiezen, maar het kan nuttig zijn om niet te snel te beslissen
• Knoop contacten aan met verschillende partijen, die je verder kunnen helpen. Ik zou zeggen: ga wel af op je gevoel. Je moet een klik hebben met een aanbieder. Zoniet, dan ga je in de toekomst misschien hem of haar de schuld geven van het net niet aan je wensen voldoen van jouw huis…

Stap 2: op huizenjacht
Eindelijk klaar voor het grote werk: de huizenjacht. Maar waar begin je? Ook daar zijn weer verschillende mogelijkheden voor te verzinnen. Als ik even huizen van vrienden, bekenden en familie uitsluit, hou ik zo snel 3 mogelijkheden over om te zoeken:
1. op internet
2. (2e-) huizenbeurs bezoeken
3. tijdens de vakantie

Aangezien het een erg lang verhaal zou worden als ik ze allemaal in 1 keer zou beschrijven, doe ik dat niet, maar begin bij de makkelijkste: internet. Google dus.
Wanneer je zoekt op ‘immobilier’ (makelaar op z’n Frans) en de naam van de streek, dan zijn de hits gegarandeerd. Veel makelaars in Frankrijk hebben een eigen website. Meestal, volgens goed Frans gebruik, laten die sites nogal te wensen over. Vooral het gebrek aan goede, duidelijke foto’s van het huis valt op. Soms alleen een al of niet opgemaakt bed, soms een raam, een rommelige keuken, een tuin (vue incroyable, maar wat is dan de staat van het huis???), en soms zelfs helemaal niets! Handig! Dat huis valt dan dus af .
Er zijn ook veel Engelstalige sites, vaak gericht op… Engelsen! Die zijn vaak beter dan de Franse sites, met meer info, meer foto’s en dergelijke. Bijvoorbeeld www.bluehomes.com, overzichtelijk, veel foto’s, duidelijke prijzen.

Waar geld verdiend kan worden, zijn uiteraard ook Nederlanders te vinden. Er zijn dus ook veel Nederlandse makelaars actief op de Franse markt. Je kunt dus ook zoeken op bijvoorbeeld ‘makelaar frankrijk’ en dan de streek. Is makkelijk qua communicatie, maar uiteraard is de ene makelaar de andere niet… als je begrijpt wat ik bedoel…

Vergeet ook niet dat Fransen veel woorden afkorten. Net als NL’ers btw. Dus ook zoeken op ‘immo’ + streek is een goede optie. Al klikkend kom je ongetwijfeld dingen tegen die je meer of minder interessant vindt.
Heb je dan eenmaal een huis gevonden dat je wel aanstaat, dan is er de volgende opgave: het vertalen van de teksten en / of de afko’s. Een aantal kom je zeker tegen:

Het is op zich ook handig als je wat Franse woorden kent:

En nu?
Huis gevonden dat je aanstaat? Dan zul je toch echt contact op moeten nemen met de makelaar. Als je geluk hebt, staat er wel een contactmogelijkheid op de site. Vaak via een e-mailadres, of een telefoonnummer. Nu wordt het dan toch echt tijd om je beste Frans naar boven te halen! Succes!

Tips:

• Een makelaar in Frankrijk is duur. Circa 8% van de aanschafprijs van het huis! Het is echter niet verplicht om via een makelaar een huis te kopen, dus als het kan en je durft het aan, dan is er niemand die je tegenhoudt om zonder makelaar aan de slag te gaan!
• Makelaars in Frankrijk hebben niet het ‘alleenrecht’ om een bepaald huis te verkopen. Het kan zelfs zijn dat bij de ene makelaar een huis goedkoper is dan datzelfde huis bij een andere makelaar! Even goed rondkijken dus.
• Als je zoekt op Google, zul je vaak merken dat je veel Nederlandse resultaten terugkrijgt. Als je in de adresbalk van je browser kijkt, zie je misschien hoe dat komt: er staat www.google.nl. Als je naar www.google.fr gaat, kom je met je zoekopdrachten hele andere resultaten tegen!
• Collega-blogger Dorie van Dijk wees mij op http://www.immonot.com/, waar je direct (zonder makelaar) bij de notaris naar huizen kan zoeken. Zie haar reactie, dus Dorie, bedankt (niet namens de makelaars, wel namens de lezers )!

Benieuwd naar de andere stappen? Blijf dit weblog volgen!

Niet dus. Ondanks het bestaan van, geloof het of niet (ik geloofde het in elk geval niet, maar het Alwetende Google wist beter): Een huis kopen voor Dummies…. Hierin staat ongetwijfeld de Nederlandse markt beschreven, maar niet de Franse.
Enfin, er zijn verschillende mogelijkheden te bedenken, maar het makkelijkst is om te beschrijven hoe wíj het hebben aangepakt Een 10-stappenplan beschrijven is nagenoeg onmogelijk, en daarbij: het leuke van het kopen van een huis in Frankrijk is dat je veel zelf moet doen. Veel zelf moet ontdekken. Desalniettemin, wil ik toch proberen om in een aantal stappen te beschrijven, hoe het bij ons verlopen is. Het uiteindelijke aantal stappen weet ik nog niet, dus kom regelmatig even terug op dit weblog

Stap 1. Weet wie je bent en wat je wilt
Klinkt psychologisch, maar het is echt waar je mee moet beginnen. Maar hoe doe je dat? Zelfreflectie. Je kunt pas van anderen houden door eerst van jezelf te houden. En dat soort psychologische praat. Voor wie echt geen idee heeft waar ik het over heb, is er natuurlijk Psychologie voor Dummies. Of Dr. Phil.
In plaats van direct lukraak te googelen en op huizensites te kijken, neem even rustig een stapje terug, en vraag je af wat je eigenlijk wilt. Wil je 4 seizoenen beleven, wil je aan zee, wil je rust, wil je ruimte, wil je in een stad wonen, wil je aan het uitgaansleven kunnen deelnemen, wil je mensen om je heen, wil je klussen (Klussen voor Dummies), wil je alles op een presenteerblaadje aangereikt krijgen, wil je openbaar vervoer in de buurt, wil je elektriciteit, wil je water, wil je internet (tip!), hoever van Nederland wil je afzitten, wil je dit , wil je dat, en, heel belangrijk: wat is je budget (tip!)? Je kunt natuurlijk de hele ‘Voor Dummies’-boekenreeks aanschaffen, maar dan hou je geen budget meer over voor je huis. Bottom line is dat je vantevoren heel gericht antwoord kunt geven op al die vragen. En uiteraard, dat is per persoon weer anders. Zelf nadenken (tip!) is dus een vereiste! Bij ons heeft het een paar jaar geduurd voordat we uberhaupt wisten wat we eigenlijk wilden, en uiteindelijk hebben we iets gekocht dat daar eigenlijk niet eens volledig bij aansloot…. hmmmm, daar gaat mijn eerste tip…. Maar wij hebben dan ook geen boek Voor Dummies gekocht.

Wij wilden eigenlijk een oude boerderij, waarin we veel zouden moeten klussen voordat we erin konden trekken. Maar aangezien we eigenlijk heel veel zelf willen doen, we niet pas over 10 jaar willen verhuizen, en we ook nog eens twee drukke banen in Nederland hebben, hebben we ‘toch maar’ iets gekocht dat meer af is. Dat dachten we tenminste… In eerste instantie leek dat we er eigenlijk zo in konden trekken, maar uiteindelijk hebben we besloten om de boel toch maar grotendeels te slopen (van binnen dan)…

Het helpt in elk geval om veel in Frankrijk op vakantie te gaan (tipje!), en dan niet altijd alleen maar naar de Middelandse Zee. Grote kans namelijk dat je budget niet toereikend is voor een huis aan de Côte d’Azur Ga ook eens naar bosrijke gebieden, (kurk)droge gebieden (weer een tip!), groene streken, bergachtige of juist vlakke streken, en bedenk of je er zou willen wonen, en dan vooral waaróm je daar juist wel of niet zou willen wonen. Heel belangrijk om je te beseffen: het huis dat je koopt kun je veranderen, de ligging en de streek niet! De streek is dus belangrijker dan je huis, hoe gek dat ook klinkt!

Resumerend: stap 1 is dus eigenlijk dat je een heel goed beeld moet hebben van wat je wilt, en daarmee van wie je zelf bent. En dat is echt lastiger dan je denkt! Bedenk goed waar jij / jullie vrolijk van wordt / worden, zowel in Nederland als op vakantie. Zoek daar een streek bij, en de eerste stap op weg naar je toekomst (alweer een tip!)  is gezet! Maar vrees niet, als je teveel in de stress schiet van al deze vragen, is er altijd nog Stress voor Dummies!

Binnenkort in dit theater: Stap 2…

Tips:

• Deze hele posting is eigenlijk een grote tip…
• Probeer niet alles uit boeken te halen, maar denk zelf na met je logische boerenverstand
• Hou dit weblog in de gaten voor de volgende stappen

Gelukkig zijn er een aantal banken in Nederland die hypotheken verstrekken voor buitenlandse huizen, waaronder Franse huizen. ING, Rabobank, gespecialiseerde kleinere partijen, en ongetwijfeld nog een paar. Even Googelen op Frankrijk Hypotheek en je komt er zo een paar tegen. Sommige partijen (ING tot voor kort) verstrekken alleen hypotheken voor tweede huizen, andere ook voor eerste huizen (hoofdbewoning is dan dus in Frankrijk). De Rabobank waarschuwde ons dat voor afspraken € 125,- per uur wordt gerekend als je je door hen laat adviseren (ook al neem je wel of geen hypotheek bij hen af). Let dus goed op met welke partij je in zee gaat!

Ook Zwitserleven verstrekt sinds kort hypotheken voor huizen in Frankrijk, en deze heet, heel origineel, de Zwitserleven Frankrijk Hypotheek. De naam laat aan duidelijkheid niets te wensen over, dacht ik zo. Voordeel is in elk geval dat ook een eerste huis gefinancierd kan worden, dus als je wil verhuizen naar Frankrijk, en geen gedoe meer wil hebben met Nederlandse geldstromen, dan is dit wellicht een goede optie. Voor ons in elk geval wel, dus wij kunnen eindelijk genieten van ons spreekwoordelijke Zwitserleven Gevoel! Net nog eens even gekeken op de site, en er is nu zelfs een rekentool beschikbaar, waarop je je maximale hypotheek berekening voor je Franse huis kunt maken en zo direct kan zien hoeveel je kan lenen. Handig! Dat was er een jaar geleden nog niet. Blijkt nu dus dat we eigenlijk veel meer hadden kunnen lenen dan ik dacht!

In een volgende post zal ik iets dieper proberen in te gaan op de verschillende hypotheekvormen en waar je op zou kunnen / moeten letten bij het afsluiten van een hypotheek.

Tips:

• Kijk goed rond op internet naar verschillende aanbieders
• Bedenk of een Nederlandse of Franse hypotheekverstrekker voor jou het beste uitkomt
• De financiële wereld zit (voor mij althans) lastig in elkaar. Laat je daarom adviseren door iemand die er verstand van heeft. Scheelt je ook een hoop tijd en hoofdbrekens. Daar staat mogelijk wel een vergoeding tegenover!
• Bedenk ook of je direct wil beginnen met aflossen (annuïtaire hypotheek), of een aflossingsvrije hypotheek wil hebben. De een is maandelijks duurder, bij de ander blijf je na de looptijd met een restschuld zitten.
• Hou rekening met eventuele verbouwingen! Hiervan moet je offertes van Franse aannemers(!) kunnen overleggen, voordat je de hypotheek afsluit. Doe je dat niet, dan zou je een tweede hypotheek moeten afsluiten.

Zoals ik al zei, in een volgende post ga ik er dieper op in, want er komt echt veel bij kijken. Niet onoverkomelijk, maar het is in elk geval wel raadzaam om je te laten voorlichten!

Anyway, binnenmuren die door het gebruik van een ragebol al uiteenvallen, das geen goed teken. Plankenvloeren waarover spaanplaten liggen, das een tweede niet-goed-teken. Allemaal spinnenwebben in de cave, de badkamer en eigenlijk overal, verhinderden een goed zicht op de balken en plankenvloeren tijdens de bezichtiging. Ik begin steeds meer te geloven dat die er de dag vantevoren op geplakt zijn, om ons het zicht te ontnemen…. hoewel, te zien aan de dikte en de hoeveelheid stof in de webben, lijkt 20 jaar meer voor de hand te liggen.

Wat zal ik ervan zeggen? Het is in elk geval een uitdaging om de boel op te knappen. Een leuke uitdaging, dat dan weer wel, maar alles heeft weer te maken met alles, dus kamer voor kamer opknappen is errug lastig. Houten vloeren die onder muren door lopen, zodat je eigenlijk eerst die muren moet slopen voordat je een nieuwe vloer kan leggen, is minder handig gedaan.
De moraal van dit verhaal? Laat een bouwkundig rapport opmaken. En wees er zelf bij, om te zien of de rapportmaker niks overslaat. Kost een paar centen (hoeveel weet ik niet, want voor diegenen die het nog niet doorhadden: wij hebben geen bouwkundig rapport op laten maken), maar het kan je behoeden voor grote, onvooorziene financiële tegenslagen.

Tips:

• Laat een bouwkundig rapport opmaken
• Laat je niet gek maken door een makelaar die zegt dat je eigenlijk in 1 dag moet beslissen. Als je er niet zeker van bent: doe het niet (wij waren er trouwens ook niet zeker van, maar we hebben er nog zeker geen spijt van)
• Overdenk de zaken goed als je aan het werk bent. Neem ook daar geen overhaaste beslissingen.
• Probeer verbouwingen in kleine delen op te delen. Die delen worden vanzelf groter, maar in de tussentijd heb je wel een een beter beeld opgedaan van waarom je bepaalde beslissingen hebt genomen of moet nemen.
• Neem van tijd tot tijd rust of pauze om te bezien of je nog op de goed weg bent.