Waarin een klein land groot kan zijn… Dat kleine land, dat is natuurlijk Nederland. En als Nederlander, let je op de centen… en op het milieu! En aangezien een beter milieu nog altijd bij jezelf begint, zou je eens kunnen denken aan groene energie. Want ook dat kan in Frankrijk!

Sinds 2007 heeft iedereen die een Franse elektriciteits- en/of gas-aansluiting heeft, de mogelijkheid om zelf te kiezen bij welke maatschappij hij of zij dat afneemt. Een liberale markt, volgens hetzelfde principe als in Nederland dus. En dat kan behoorlijk in de portemonnee schelen! Van enkele euro’s tot honderden euro’s per jaar! Plus het feit dat je dan vaak ook nog groene energie afneemt, geeft je eigenlijk geen reden om niet over te stappen!

Maar waar begin je? Dat is nu dus het eenvoudige. Op een vergelijkingssite. Die zijn er legio in Nederland. En nu ook in Frankrijk! Waar? Hier: http://www.electricite-et-gaz.fr
De site is, hoe kan het ook anders, een Nederlands initiatief van Lennart en Bart. Bart heeft al jaren eenzelfde soort site voor de Nederlandse energiemarkt (http://energievergelijken.nl), en Lennart is werkzaam als commercieel adviseur. Een mooie samenwerking dus!

Overstappen zonder stroomonderbreking

Overstappen van aanbieder levert eigenlijk geen enkel probleem: omdat de netbeheerder (ErDF, GrDF) ivm een staatsmonopolie hetzelfde blijft, is er geen onderbreking bij overstappen, hou je dezelfde gas-/elektrameter, dezelfde kwaliteit en word je oude abonnement automatisch opgeheven.

Verschillende tarieven

In Frankrijk is er onderscheid in 3 tarieven:
Markttarief = concurrentie en lagere prijzen
Groene tarief = concurrentie en vaak ook lagere prijzen!
Gereglementeerd tarief (Tarif Réglementé) = EDF/GDF = gemiddelde prijs

Vooral die laatste, de EDF, levert maar liefst 85% kernenergie! En dat terwijl je ook kunt kiezen voor groene energie, bijvoorbeeld uit waterkrachtcentrales (nu al goed voor 10% van de opgewekte Franse elektriciteit).

Ok, ik kan me voorstellen dat dit allemaal misschien vragen oproept, en ook daarvoor kun je terecht op de vergelijkingssite. Je grootste voordeel: ook al is de site in het Frans (Nederlands komt er ongetwijfeld aan), je kunt je vraag gewoon in het Nederlands stellen! Makkelijk!

Dus: wil je besparen op je energie én wil je groene stroom, ga dan naar http://www.electricite-et-gaz.fr en doe er je voordeel mee.

Nog een tip: aangezien ik geen geld krijg voor deze gratis reclame, zou je kunnen overwegen om de kosten die je voor het 1e jaar bespaart, via de Paypal-donate-knop hieronder naar mij over te maken Tis maar een ideetje…

Verderop in deze post kun je ook nog vinden:
Vergeet niet op de kleine foto’tjes te klikken voor een grotere!

In feite wordt deze post dus een soort van minihandleiding hoe je zo’n vloertje kunt storten. Maar feel free om te zeggen als het niet goed is! Ik zeg niet dat ik het dan opnieuw ga doen overigens…

Ten eerste ga je graven. Daar zijn we professionals in, want afgelopen winter hebben we de stal voor een heel groot gedeelte afgegraven. Ook daar komt hopelijk ooit nog eens een post over. Goed, dat graven, dat lijkt simpel. Spade, schop, eventueel een greep of een pikhouweel (pioche), en je gaat aan de  gang. Maar zoals iedereen al kon verwachten: hier in Frankrijk gaat dat niet zo. Je komt tijdens dat graven namelijk van alles en nog wat tegen: glas, botten, stenen, de aardleiding, de afvoer van een klein keukenblokje, de oude (loden) afvoer van daarvoor (hoe die dan boven de huidige afvoer kan liggen, is mij enigszins een raadsel… haal m dan weg zou ik zeggen…), plastic, schoenen, glazen potjes met een of ander medicinaal goedje en ga zo maar door. Dat graven duurt dus een tijdje, maakt niet uit hoe groot of klein het vloertje is / wordt.

Maar als het dan toch eindelijk gelukt is om de vloer op diepte te hebben afgegraven, dan kun je beginnen. De volgende stap is het maken van een bekisting. Dat kan van betonplex (multiplex met zo’n mooi glad donkerbruin plastic-achtig laagje erop), maar je kunt ook gewoon hout gebruiken. Zelfs sloophout. Als je er maar rekening mee houdt, dat de hoogte precies goed is. En dat de bovenkant vlak is, want die ga je later gebruiken om het beton af te rijen (vlak te maken). Zorg er uiteraard voor dat die bekisting tijdens het storten niet instort! Beton is vrij zwaar, dus eenmaal aan het storten, dan kun je je bekisting niet meer gaan herstellen!

Bekisting klaar? Dan kun je op de bodem wat puin / puzzolane gaan leggen. Puzzolane is beter, dus duurder, en dient om het water beter te kunnen afvoeren, en tevens als drukverdelende laag. Wij hebben puin gebruikt in plaats van puzzolane, omdat we daarvan nog een stapel achter huis hebben liggen, en die moet toch ooit een keer weg. Dat puin, dat stamp je zo goed als het gaat vlak, en je kunt verder naar de volgende stap: een plastic laag eroverheen. Eigenlijk zou je stevig landbouwplastic moeten gebruiken, maar aangezien het er enkel toe dient om het water dat in het beton zit niet meteen te laten weglopen, hebben wij een stuk plastic gebruikt dat we eerder in huis hadden hangen tijdens sloopwerkzaamheden. Een anti-stof-stuk-zeil zeg maar. Voldoet prima. (Hmmmm, als ik het zo terug lees, dan worden we wel steeds Franser in het bedenken van oplossingen…. .)

Goed, volgende stap alweer: een vlechtmatje. Betonstaal, gevlochten dus. Je kunt die matten kant en klaar kopen, maar dat gaat per mat van veel meters bij nog meer meters. En dat past niet in de auto. Wat je dus wel kan doen als je maar een klein vloertje gaat storten: zelf die mat vlechten. Je gaat naar de bouwmarkt (wij zijn naar de BigMat gegaan), en haalt daar betonstaal. Met een beetje medewerking mag je de boel daar zelf ff op maat knippen, met een speciaal daarvoor geschikte tang. Daarmee knip je het staal (8 mm doorsnede in ons geval) op lengte, waarbij je rekening moet houden met het feit dat de kopse kanten ook in het beton moeten zitten. Om betonrot te voorkomen, hou je die afstand op zo’n 3 cm (je krijgt dus overal minstens 3 cm beton op je staal, zodat het niet kan roesten). Het vlechten (samenbinden van het staal) doe je gewoon met wat ijzerdraad. Wij hadden nog wat ijzer-binddraad (heet dat zo?), met van dat groene plastic eroverheen; gaat ook prima.

Matje klaar? Leg het op zun plek, en hou ook hier weer rekening met een betondekking van zo’n 3 cm. Aan de onderkant dus. Daarvoor kun je weer in de winkel gaan shoppen en plastic afstanddingetjes halen, maar simpele steentjes (weer dat puin bijvoorbeeld, of stenen uit de net afgegraven kuil zelf) voldoen ook hier weer prima. En scheelt weer in de kosten.

Het gaat goed, we zijn er bijna: je kunt gaan storten! Dan moet je dus wel beton hebben, of aan laten rukken door een betoncentrale. Ons vloertje meet echter slechts 1,2 x 1,6 x 0,12 m dik, wat neerkomt op zo’n 230 liter beton. En daar komt geen enkele betoncentrale voor rijden. Tenzij je betaalt misschien. Voor minstens 6 kubieke meter. Dus: je haalt zakken beton, of afzonderlijk zand, grind, en cement. Wij hebben gekozen voor de eerste optie: kant en klaar (pret à gacher), dat werkt voor zo weinig een stuk makkelijker. Geen gedoe met mengen (behalve water), en alles is hetzelfde. Dus: 1 voor 1 doe je de zak met beton in de betonmolen (en die heb je echt nodig! ) en na amper een uurtje ligt de vloer er netjes bij. Nog ff afrijen, zodat de bovenkant gelijk ligt met de bekisting, en klaar ben je! Alles bij elkaar opgeteld heb je voor nog geen 100 euro (beton, staal, stukkie plastic, bekisting) een fantastisch vloertje liggen. Eentje waarbij de cuve NIET kan verzakken (gaan we voorlopig dan even van uit ).

Ok, ook hier weer wat tips!

• Hoe diep moet je graven? Reken ruwweg 12 cm voor de vloer zelf, evt 5 cm voor wat zand (draagkrachtige en vooral vlakke laag), 10 cm puzzolaan, evt isolatie (buiten niet nodig natuurlijk) en je bent er. Wij hebben hier nu ongeveer 15-18 cm afgegraven: 12 voor de vloer + wat puin.
• De betonmolen heb ik ‘vastgezet’ dmv twee simpele spijkertjes op een oude plank. Zo staat ie stabiel en kan niet kantelen bij het leegkiepen.
• Ga nooit met je handen in de draaiende betonmolen! (Duh…)
• Het beton kun je makkelijk verdelen / uitspreiden mbv een oude bezem, zonder haren. Oftewel: een steel met een plank eraan waarbij je het beton van je af kunt duwen, maar ook weer naar je toe kunt halen.
• Gebruik in elk geval een veiligheidsbril, want beton is gevaarlijk voor de ogen! Een stofkapje voor je mond kan is ook aan te raden.
• Zo’n zak beton in de betonmolen kieperen is nogal lastig. Leg m er daarom in (de zak nog dicht), snij m aan de onderkant open met een stanleymes, en vervolgens over de lengte. Je krijgt dus een soort T-snede. Daarna pak je de beide punten aan de voorkant, en tilt m als het ware zo leeg in de betonmolen. Probeer het maar. Let wel: de betonmolen staat UIT!

Verderop in deze post kun je ook nog vinden:

Ruwweg zijn de fases of stappen als volgt:

1. omleiden van de hemelwaterafvoer
2. aanbregen van een stevige ondergrond
3. plaatsen van de cuve

Ok, stap 1, het omleiden van de hemelwaterafvoer (hwa). Die is uiteraard voor iedereen weer anders en volkomen afhankelijk van wat je wilt. Wij gaan de cuve in een soort hokje plaatsen, omdat een gemiddelde cuve nou niet echt uitblinkt qua design. Hoeft ook niet, als tie maar functioneel is. Het design, dat is het hokje eromheen. Ooit.
In elk geval, dat hokje gaat ons beletten om de aftakking in de standpijp van de hwa te plaatsen. Daar kunnen we eenvoudigweg niet meer bij dan. Dus de hwa wordt eerst vakkundig horizontaal (niet helemaal natuurlijk, anders loopt het water niet weg) boven de te plaatsen cuve langs geleid. In die horizontale buis plaatsen we de aftakking. Vervolgens kun je er weer voor zorgen dat het water weg kan, bij ons is dat de put in, in de moestuin. Dat je hierbij meteen rekening moet houden met fase 2, het aanbrengen van een stevige ondergrond, spreekt voor zich
Dat kan allemaal een heel gepuzzel zijn: wat voor bochtjes (coudes) heb je nodig, met welke aansluiting: mannetje, vrouwtje (mâle, femelle), welke diameter (100 mm of 80mm, en niet elke bouwmarkt heeft 100 mm!), welke kleur (grijs, lichtgrijs, zandkleur (sablé)), hoeveel bevestigingsbeugels en ga zo maar door. En vergeet ook vooral de pluggen / bevestigingsmaterialen voor die beugels niet! Altijd weer leuk als je denkt dat je alles hebt, en dan tot de conclusie komt dat je toch iets redelijk essentieels vergeten bent…. Mag je weer 60 km heen en terug naar de bouwmarkt rijden…

Anyway, aangezien bij ons de hwa ook voor een groot gedeelte in dat hokje zelf komt te zitten, is voor ons de kleur niet heel belangrijk. En aangezien we nog wat dingen hadden liggen van de vorige eigenaar, is het bij ons eigenlijk een beetje een zooitje geworden qua kleuren en diameters. Maar goed, ik schaar dat onder de noemer: integreren in Frankrijk

Zo ook de tijdelijke oplossing die we even nodig hadden, omdat we niet in 1 keer door konden stomen naar fase 2 en 3. Die tijdelijke oplossing van de omleiding van de hwa zag er toch wel heel Frans uit. Desondanks voldeed ie goed, en was precies op tijd ‘af’ om een gigantische bui voor 90% goed af te voeren. De overige 10%, nou ja, die ging ernaast zullen we maar zeggen. Maar door die stortbui, moest de o zo goede tijdelijke oplossing toch weer veranderd worden…. De put dreigde namelijk over te lopen. Dus, poging 2: direct de moestuin in.

• rolmaat / meetlint / duimstok
• boormachine
• hamer
• schietlood
• afteken-iets (potlood)
• ijzerzaag om hwa te zagen
• pvc-lijm

De tips!

• hou rekening met de hoogte van een emmer / gieter, als je die rechtstreeks vanuit de cuve wil vullen. Plaats de cuve dan hoger, en daarmee een horizontale hwa ook!
• bepaal vantevoren welke bochten / rechte stukken hwa je nodig hebt
• eigenlijk al voor fase 2: hou qua afmeting van je ondergrond ook rekening met een evt te bouwen hokje, en met het plaatsen van de emmer / gieter

Heb je zelf nog meer tips? Laat het weten!

Verderop in deze post kun je ook nog vinden:

Het lijkt logisch, het regenwater vang je op via de dakgoot (chenaux) en de regenpijp (hemelwaterafvoer om precies te zijn, descente).  Aftakkinkje in de regenpijp naar een grote ton, en klaar is Jean-Pierre. Maar dan moet Jean-Pierre wel een dakgoot en regenpijp hebben! Want daar ontbreekt het nogal eens aan bij oude Franse huizen. Zeker aan de achterkant van het huis vond men het vroeger niet nodig om het regenwater op een goede manier af te voeren. Het water komt toch wel naar beneden vallen, en aan de achterkant van het huis komt toch geen bezoek, dus… zonde van de investering, zonde van de moeite, of Jean-Luc de chenauist was ‘toevallig’ aan het staken voor een beter pensioen. Toen al.

Goed, sinds de zomer van 2008 hebben wij een dakgoot. Voor én achter. Helemaal blij! Met twee cuves (cuve à l’eau, citerne), in totaal 2000 liter water die we goed kunnen gebruiken. Via een klein buisje / overloop zijn de twee cuves aan elkaar verbonden: loopt de ene vol, dan gaat het water via die overloop naar de andere cuve. Simpel, maar slim bedacht.
Nou wil het geval dat het hier bij ons in de Auvergne van tijd tot tijd wel wil regenen. Niet al te vaak, maar als het regent, dan regent het ook écht. En met een dakoppervlak van 240 m2 wordt er veel water opgevangen. Heel veel water opgevangen. Teveel water opgevangen zelfs. Vandaar dat aftakkinkje, dat we zelf dicht of open kunnen zetten (nope, helaas geen afstandsbediening). Zo stroomt het water ofwel de cuves in, of gaat alsnog op het land de grond in.

Maar goed, die cuves van elk 1000 liter, dat weegt nogal. Een klein rekensommetje leert ons dat dat zo’n slordige 1000 kilo plus het gewicht van de cuve is. Zo moeilijk is dat niet. En hoe voor je die belasting naar de grond af? Eigenlijk zijn er twee opties:

1. op de Franse manier
2. op de goede manier

Onze Franse dakgoot- annex regenpijpspecialist is voor optie 1 gegaan. De Franse manier dus: zet een aantal betonnen blokken (parpaings) op een vochtige ondergrond,  balkje hout er op zodat het allemaal een beetje waterpas is, en klaar ben je! Fluitje van een centime! Na hem de zondvloed. En inderdaad, na hem de zondvloed. Want onze cuves werden na een paar maanden toch niet meer zo snel gevuld als in het begin. Kleine check: de boel is verzakt, waardoor de aftakking niet meer boven de opening van de cuve uitkomt, maar pakweg 15 cm ernaast. En al dat water, tja, dat komt toch wel naar beneden vallen. Wat doe je in zo’n geval, natuurlijk als het  op dat moment regent? Juist, laarzen aan, regenjas, autokrik mee, en optillen die handel. Tot het weer een beetje waterpas is, of in elk geval dat het water er weer in stroomt in plaats van ernaast. Nog een beetje op de Franse manier fixeren, zodat je niet na 1 dag weer opnieuw kan beginnen, en het kan er weer ff tegenaan. We leren het wel! Die Franse manieren zijn zo gek nog niet! Niet repareren, maar maskeren! Das het motto! Of tijdelijke oplossingen bedenken, waarvan je weet dat het voor geen meter klopt, maar voorlopig ff voldoet. Gedoogbeleid als het ware. Das dus niet typisch Nederlands, Fransen kunnen en kennen daar ook wat van.
Anyway, manier 1 is dus niet de juiste. Wat dat wel is, weet ik niet zeker, maar onze 3e cuve is in aantocht. Weer 1000 liter water. 1000 kilo, die niet moet verzakken. Wij gaan het nu dus wél goed aanpakken (hoop ik). De voorbereidingen zijn getroffen. Dat lees je de volgende keer, want het wordt weer een lang verhaal….

Wat wel errug vreemd is, is dat ‘men’ hier in Frankrijk dit soort dingen blijkbaar normaal vindt, en klakkeloos voor lief neemt. Over dit soort essentiële dingen hoor je nauwelijks mensen klagen. Maar owee als je aan hun pensioen komt! Het is veel belangrijker om met je 60e te kunnen stoppen met werken en je eigen land min of meer naar de financiële afgrond te dragen, dan water uit de kraan. Zo kan ik nog wel een paar frustrerende situaties opnoemen waar wij de afgelopen tijd tegenaan zijn gelopen, en dat ga ik in de komende maanden dus ook maar doen ook.  Een weblog over verhuizen naar Frankrijk is er uiteindelijk niet voor bedoeld om alleen de leuke dingen te belichten…

Vanmorgen heeft mijn vrouw maar weer gebeld. “Ja, we weten dat er bij u geen water is. Er is een lek ergens in de leiding. Waar? Dat weten we niet. Hoe lang het gaat duren? Dat weten we dus ook niet. Nee, u krijgt geen compensatie. Een jerrycan water? Hoe bedoelt u? O, u wilt uw handen kunnen wassen, en zelfs de wc doortrekken! Toe maar! Nou, weet u mevrouw: we weten het gewoon niet. Afwachten dus maar weer. En tot de volgende keer!”

Gelukkig hebben wij 2 grote ‘cuves’ (ook wel cubitainer genoemd, of citerne) die het regenwater opvangen, en de derde is in aantocht. Elk 1000 liter, allebei nog ongeveer halfvol, dus voorlopig kunnen we ouderwets op zun Hollands twee emmertjes water halen. We waren eigenlijk bezig om die cuves te legen, want de winter komt eraan (we hebben de eerste nachtvorst alweer vorige week gehad). Voorlopig doen we het dan maar even rustig aan met het legen van die cuves, want je weet nooit hoe lang het deze keer weer gaat duren voordat we weer water hebben…

Mocht je willen weten hoe de cuves eruit zien, dat kan!

Inmiddels zijn de cuves overigens verzakt, maar das een ander verhaal. Hopelijk kom ik daar ook eens aan toe om over te bloggen

In Frankrijk staan nog veel watertorens (een Château d’eau, letterlijk ‘waterkasteel’, is de vertaling). Daar waar ze in Nederland vaak verbouwd worden tot markante woning, zijn wij hier op het platteland afhankelijk van zo’n watertoren. Iets dat het waterleidingbedrijf toch eigenlijk ook wel zou moeten weten, lijkt me. Zo’n 2 weken geleden merkte ik ’s ochtends dat de druk op de waterleiding lager was dan normaal. Nou vooruit, dat kan, misschien zijn ze ergens aan het sproeien op het land. Komt wel weer goed.

Maar gedurende de dag wordt de druk toch echt steeds lager. Sproeien op het land? Lijkt me niet! Volgens mij is de watertoren leeg! Dat is namelijk al een keer eerder gebeurd…. Toen werd er echter in de buurt rondgebeld door het waterleidingbedrijf dat er problemen waren. Nu niet. Maar gelukkig, ’s avonds rond 23 u is er weer water. Probleem opgelost dus. Misschien iets om rekening mee te houden?

Blijkbaar wel! Want wat schetst onze verbazing? Krap een week later is de druk ’s ochtends wel heel errug laag! En na een uur is er helemaal niks meer! Weer ‘die boeren’? Neeeh, dat geloof ik niet. Weer die watertoren! Volgens mij haalt iemand ’s nachts voor de lol de kurk eruit!
Maar geen water, is geen thee, geen koffie, geen afwas, geen wasmachine, en eigenlijk ook geen wc! Dan besef je dus pas hoe afhankelijk je bent van water! Fijn dus dat er een tankwagen bij elk huis langs gaat om een paar jerrycans met water af te leveren…. niet dus! Nou hebben wij achter het huis wel 2 zogenaamde cuves staan (2 grote 1000-liter-regenwatertanks voor de tuin), maar de ene is leeg, en de andere op 200 liter na ook. En wat er nog inzit, is nog half bevroren van de afgelopen winter! Das handig dus!

Maar goed, het lukt om er een paar emmers vloeibaar water uit te halen, zodat we in elk geval normaal naar de wc kunnen. En bij de supermarkt 10 km verderop is er bronwater te koop, dus helemaal zonder zitten we niet. In de loop van de dag zal het wel weer opgelost zijn… denk je dan.

Maar nee dus, ook de volgende ochtend: geen water uit de kraan. Wel lucht, die nota bene wel de watermeter laat lopen als ik de kraan open draai! Snel weer dicht dus, en maar wachten tot er weer water is. Gelukkig is dat er na een paar uur weer, te horen aan het vullen van de stortbak van de wc en allerlei luchtig gerommel in de leidingen. Maar toch: zo’n 1,5 dag geen water… zonder bericht… das niet alleen lastig, maar kan zelfs gevaarlijk zijn! Wij hebben er in elk geval van geleerd dat we ALTIJD een aantal flessen bronwater op voorraad hebben. Dat is overigens geen kraanwater dat je zelf in een fles doet en een tijd bewaart, want dan krijg je waterbederf, en das dan weer net niet gezond!

Verderop in deze post kun je ook nog vinden:

Net op het moment dat een reparateur van France Telecom na 5 maanden (!) de over de grond liggende telefoondraad weer op de normale plaats heeft bevestigd, net op het moment dat er Nederlandse vrienden op bezoek zijn, net op het moment dat je uit eten bent in het plaatselijke restaurantje in een dorpje verderop, net op het moment dat je denkt: het wordt toch wel erg donker, net op het moment dat je dan denkt: volgens mij heb ik nog een pc aanstaan, schiet er een enorme lichtflits door de lucht en volgt er een harde donderslag. Maar net op dat moment denk je ook: bij ons op de boerderij zelf onweert het bijna nooit, dat trekt meestal ten noorden of ten zuiden van ons over. En dat is echt waar. Gelukkig. Dus rustig eet je verder, in de veronderstelling dat jou, de boerderij en de computer, niks kan gebeuren.

Vol goede moed keer je dus huiswaarts. Gelukkig, het licht doet het nog, de koelkast, de boiler en alles is ok. Het onweer nadert zijn einde, dus je kan nog ff wat routerproblemen oplossen. Daar heb je vrienden voor, nietwaar? Helemaal uit Nederland! Dus, je sluit je laptop aan, je net een week oude / nieuwe modem en, in tegenstelling tot de niet-goed-in-te-stellen, vreselijke Orange Livebox  / routergeval, wél-werkende en goed-in-te-stellen router, en gaat vol goede moed aan de slag. Haha! Die livebox is in no-time verleden tijd! Weg ermee!

Maar… Alsof France Telecom ruikt dat je de door hen geadoreerde Livebox binnen 10 minuten uit het hoogste raam gaat gooien, volgt er een laatste, allesvernietigende bliksemflits en dito donderslag. En dit keer dus niet ten noorden of ten zuiden van ons. Nee, er lijkt inderdaad een lijntje tussen France Telecom en hierboven te liggen, want precies bij ons klinkt een harde knal, de lichten gaan uit, een vonk springt uit mijn laptop, en naar later blijkt, hangt er boven zo’n typische lucht van een apparaat dat nét iets te veel ampère door zich heen heeft gevoeld. Maar dan ook maar nét aan, zo’n 75000 ampère…. En dat trekt geen ene voeding. Dus, alle verdeeldozen met ingebouwde zekering ten spijt, is de schade aanzienlijk. Enkele voedingen, het nieuwe modem, de router, en nog wat dingen hebben de geest gegeven.

Terug bij af dus. Als in: router achter je livebox. Maar gelukkig heb je als IT’er natuurlijk wat dingen dubbel. Dingen waarvan je ooit dacht: “Die kan weg, maar ja, daar krijg je niks meer voor, dus ik hou m maar ff,  je weet maar nooit…” Dat nooit, dat is dus nu. De volgende dag sluit je dus alles zo goed en zo kwaad als het kan weer aan. Te beginnen met die k*tlivebox. Het werkt gelukkig wel, maar daar heb je dan ook alles mee gezegd. In elk geval kan het werk gewoon door, want dat is absoluut een eerste vereiste. In een naburig dorpje zit zowaar een kantoor- en pc-zaakje, dus een doorgebrande voeding voor de pc is ook weer snel vervangen. We zijn weer back in business!

• Onweer? Trek de stekker van je pc (en andere apparaten wellicht) eruit.
• Vergeet ook je netwerkkabels niet! Mijn laptop kreeg een opdonder via de netwerkkabel…
• Schaf gedegen ‘anti-overspannings-verdeeldozen’ aan. Die zijn er van verschillende merken (Trust, Belkin, APC enz)
• Zoek op Google eens naar ’surge protector’, en je vindt een heleboel over die anti-overspannings-verdeeldozen, bijvoorbeeld op http://news.cnet.com/8301-13554_3-9774926-33.html
• Last van stroomuitval? Een UPS (Uninterruptible power supply) biedt uitkomst!

Eerst maar eens een inspectieronde maken. De telefoonlijn die vanaf de straat naar ons huis loopt, behoort te hangen, maar ligt. Op de grond. Check. Das niet goed. Hebben we nog verbinding? Hebben we nog internet? Hmmmm, dadelijk maar even controleren.
1 boom op ons terrein heeft de geest gegeven. Schade door de zware sneeuwval waarschijnlijk. Dat wordt dus opstoken in de kachel! We gaan naar binnen. Temperatuur: 4 graden. Boven nul. Dat scheelt. Buiten is het 5 graden onder nul. Dat valt mee. Her en der ligt er sneeuw. Ziet er mooi uit! Eindelijk, sneeuw die blijft liggen! Maar goed, verder met de ronde. Het stinkt in huis. Eens even boven kijken. Een dode muis. Check. Niet van die lullige muisjes die je in Nederland wel eens ziet. Nee, dit is er een van het kaliber Terminator. Allleen heeft ie zichzelf terminated. Toch een goede keus geweest dus, om muizen- en rattengif te plaatsen Jammer voor de muis, maar gelukkig voor ons. Die geur, ach die gaat er wel weer uit.

Water. Het stroomt nog steeds als we de kraan open draaien. Check. Wel een beetje koud, maar daar hebben we een boiler voor. Stroom dus. Ook dat werkt nog. Check! De vloer is plaatselijk vochtig. Check. Das niet zo gek, als het maar 4 graden in huis is. Dus het eerste dat we gaan doen: de kachel aan! Yes! Eindelijk! We hebben die toch niet voor niets gekocht! Dus… De eerste poging lijkt direct te lukken. Haha! Maar de kachel denkt daar anders over, dus die gaat vrolijk uit als ik het deurtje om er meer hout op te leggen, open doe. Poging twee. Lukt ook niet. Check. Poging drie. Merde! Ik wil gewoon cv! Maar dan uiteindelijk, poging 934, jawel, hij brandt! Check! En niet zo’n beetje ook! Dus we besluiten om m deze maand nooit meer uit te laten gaan! Gewoon, om de twee uur opstaan vannacht, blokje erbij, en weer verder slapen. Gelukkig hebben we ook nog een paar elektrische kacheltjes, en anders gaan we bij de buren slapen .

En nou mag je zelf bedenken of internet het nog doet of niet .

De eerste wetenswaardigheid: Franse stekkers.
Geaard: Type E & F hybride CEE 7/7. Let op het gat midden boven de twee pinnen. De meeste Nederlandse stekkers van geaarde apparatuur hebben ook zo’n gat, maar dat wordt in Nederland niet gebruikt, omdat het stopcontact anders is.

Een geaard stopcontact (beter gezegd: een contactdoos) in Frankrijk heeft een pin midden boven de twee gaten. De stekker past dus perfect!

Een paar kleine tips die je er gratis en voor niks bijkrijgt:

• Stekkerdozen, verlengsnoeren en dergelijke zijn duur in Frankrijk, al snel 2 tot 3 keer zo duur zelfs. Het kan dus lonend zijn om vanuit Nederland wat mee te nemen. Let daarbij dus wel op de stekkeraansluiting!
• Als je zelf wandcontactdozen plaatst, kan het handig zijn om de stopcontacten dwars (90° gedraaid) te plaatsen, zodat haakse stekkers niet over het naastliggende stopcontact heen ‘vallen’

Bron foto’s en typenummer stekker: Wikipedia

Verderop in deze post kun je ook nog vinden:

We hadden natuurlijk ook kunnen ‘kiezen’ voor een centrale verwarming, maar wij hebben gekozen voor een houtkachel. Waarom? Meerdere redenen:

1. minder hoge aanschafkosten
2. sneller aangelegd
3. hoge brandstofprijzen op dit moment
4. karakter en uitstraling

Vooral die laatste speelt zwaar mee, als je een karakteristiek Frans huis hebt. Daarom: geen hoog-rendementsketel, geen 100 meter aan leidingen door het huis, maar een karakteristieke houtkachel. Van het soort dat nog écht sfeer biedt!

Houtkachels zijn er in alle soorten en maten. Van ouderwets ogend tot supermodern (in Nederland noemt men dat tegenwoordig ‘design’). Van groot tot klein, van wit tot zwart, van weinig tot veel vermogen. Als je goed let op dat vermogen dat zo’n kachel kan levereren, heb je alles met 1 apparaat in huis: een sfeervolle, karakteristieke, doeltreffende verwarming in en van het huis. Dat kan echt! Met slechts 1 houtkachel is het mogelijk om ruim 100 m² te verwarmen. En de sfeer van echt brandend hout krijg je er gratis en voor niks bij. Want daar doen die kachels niet moeilijk over. Dus, hoe pak je dat aan?
Je gaat naar de buren, grote kans dat die ook een houtkachel hebben. Je vraagt de naam van de persoon die dat vakkundig heeft geïnstalleerd, je belt die persoon, vervolgens ga je persoonlijk naar die persoon omdat hij niet op de telefoon reageert, en je maakt een afspraak om langs te komen. Simpel, snel en effectief. Zelfs de Franse slag komt niet ter sprake. Op zondagochtend notabene, komt ie ff langs om de boel te bekijken en te adviseren wat je nodig hebt. In ons geval was dat makkelijk: bijna hetzelfde huis als de buren, dus dezelfde kachel. Het merk: Jotul, maar dan met een streepje door de o. Tis net knåckebrød, maar dan anders : Knåckebrød is Zweuds, Jøtul is Nøørs. Toch wel weer grappig als je de website van Jøtul bekijkt, maar gelukkig is er ook een Nederlandse Jøtul-site.

Er zijn uiteraard ook andere merken die minstens net zo goed zijn, zijn bijvoorbeeld Godin, Flam, Waterford of ga zo maar door. Voor elk wat wils dus. Je raadt het al: gewoon even Googelen op ‘houtkachels’ om te kijken wat je mooi vindt, en zeker om te kijken of het financieel interessant is. Vergis je namelijk niet: een goede houtkachel is aan de prijzige kant: het begint bij zo’n 2000 euro. Aan de andere kant: een cv-installatie is vele malen duurder, en met de stijgende olie- en gasprijzen kan een houtkachel bijzonder interessant zijn!

Enfin, afgelopen vrijdag was het zover: onze houtkachel werd geïnstalleerd. Vantevoren hebben we de hele schouw ontdaan van lelijke witte tegeltjes, zodat de originele muur weer tevoorschijn kwam. Die moet nog wel verder afgewerkt worden, maar goed, alles op zijn tijd.
Anyway: zelfs de telefonisch vanuit Nederland gemaakte afspraak (hij was toevallig thuis) werd perfect nagekomen! Stipt op 9.00 u stond de beste man op de stoep. Of in het gras eigenlijk. In iets meer dan een halve dag is de schoorsteen geveegd, een nieuw rookkanaal door de schoorsteen aangelegd, een warme-lucht-kanaal naar de bovenverdieping geplaatst, de kachel neergezet, de schoorsteen dichtgemaakt voor wat betreft onnodig warmteverlies, en alles netjes opgeleverd! Wat kan een mens blij zijn van een beetje warmte, en echte sfeer!
Maar dan rijst natuurlijk toch de vraag: zou je dit zelf hebben kunnen doen? Het antwoord is simpel: ja. Maar voor de brandverzekering is het wel enorm handig dat je kunt laten zien dat de schoorsteen door een vakman is geveegd. En daarnaast zijn de kosten van de inkomstenbelasting aftrekbaar (crédit d’impot!), en betaal je maar 5,5 % belasting, dus belastingtechnisch is het ook interessant. Doe je het zelf, dan betaal je in elk geval voor de kachel zelf het volle pond aan TVA (BTW): 19,6 %.

Ok, foto-tijd! Houtkachelfoto’s

En tja… open-haard-tv vind ik nogal triest, maar ik vind het dan wel weer leuk om onze eigen kachel te zien branden… Eigenlijk is er weinig verschil, dus misschien ben ik zelf wel een beetje triest
[See post to watch Flash video]

De tips:

• Let niet alleen op het aantal kiloWatts dat een kachel aan vermogen levert, maar zeker ook op het rendement. HR-ketels leveren absoluut meer rendement dan een houtkachel, maar zijn een stuk duurder in aanschaf en installatie, en daarnaast heb je er gas of olie voor nodig.
• Let ook op de vervuiling! En dan met name koolmonoxide-uitstoot (CO-emissie): hoe lager, hoe beter.
• Tegenwoordig zijn er houtkachels met dubbele verbranding (clean burn-technologie): een dubbel verbrandingssysteem, dat tot 90% van de gassen en deeltjes van rook omzet in warmte.
• De schoorsteen moet verzekeringstechnisch gezien minstens 1 keer per jaar geveegd worden. Het is errug handig om bij de installatie van de kachel erop te letten dat dit kan gebeuren zonder dat alles in huis onder het stof komt: laat de kachelpijp onder een haakse hoek aansluiten op de schoorsteenpijp, zodat alleen de laatste geleegd hoeft te worden bij het vegen. Kijk vooral even op de foto’s voor wat ik precies bedoel…
• Wij zijn eigenlijk blij verrast door de verwarming zelf: ondanks dat een enkele kachel natuurlijk wel een puntbron van verwarming is, voelt het niet zo aan. de hele begane grond wordt redelijk gelijkmatig verwarmd.
• Nieuw of tweedehands? Het kan vele honderden euro’s schelen als je de kachel tweedehands koopt, bijvoorbeeld via Marktplaats.nl. Daar kunnen natuurlijk nadelen aan kleven, bijvoorbeeld het vervoer vanuit Nederland. En zo’n kachel is toch al snel 200 kilo…
• Warme lucht heeft nogal eens de neiging om op te stijgen. Wij hebben daarom naast de afvoerpijp een luchtkanaal laten plaatsen. Dat kanaal komt uit in de bovenliggende slaapkamer, dus zelfs op de bovenliggende verdieping is er enige mate van verwarming. Handig, en het kost trois fois rien!
• Je kunt natuurlijk de plafonds / tussenvloeren isoleren, maar aangezien de warmte opstijgt, zou het dus best eens interessant kunnen zijn om dat niet te doen… tis in elk geval een afweging.
• Een goed alternatief voor een houtkachel is poêle à granulé: een kachel gestookt op granulé de bois, een soort geperste houtvezel. Dit soort kachels is eigenlijk superieur aan de houtkachel, maar ons inziens minder geschikt voor ons huis, ivm het karakter. Daarnaast zijn ze meestal duurder. Het kan echter zeker geen kwaad om daar meer info over te zoeken!

De benodigdheden dan maar:

• Een schoorsteen (chéminee)
• Een goede houtkachel
• Een ouderwetse kachelboer annex schoorsteenveger