Waarin een klein land groot kan zijn… Dat kleine land, dat is natuurlijk Nederland. En als Nederlander, let je op de centen… en op het milieu! En aangezien een beter milieu nog altijd bij jezelf begint, zou je eens kunnen denken aan groene energie. Want ook dat kan in Frankrijk!

Sinds 2007 heeft iedereen die een Franse elektriciteits- en/of gas-aansluiting heeft, de mogelijkheid om zelf te kiezen bij welke maatschappij hij of zij dat afneemt. Een liberale markt, volgens hetzelfde principe als in Nederland dus. En dat kan behoorlijk in de portemonnee schelen! Van enkele euro’s tot honderden euro’s per jaar! Plus het feit dat je dan vaak ook nog groene energie afneemt, geeft je eigenlijk geen reden om niet over te stappen!

Maar waar begin je? Dat is nu dus het eenvoudige. Op een vergelijkingssite. Die zijn er legio in Nederland. En nu ook in Frankrijk! Waar? Hier: http://www.electricite-et-gaz.fr
De site is, hoe kan het ook anders, een Nederlands initiatief van Lennart en Bart. Bart heeft al jaren eenzelfde soort site voor de Nederlandse energiemarkt (http://energievergelijken.nl), en Lennart is werkzaam als commercieel adviseur. Een mooie samenwerking dus!

Overstappen zonder stroomonderbreking

Overstappen van aanbieder levert eigenlijk geen enkel probleem: omdat de netbeheerder (ErDF, GrDF) ivm een staatsmonopolie hetzelfde blijft, is er geen onderbreking bij overstappen, hou je dezelfde gas-/elektrameter, dezelfde kwaliteit en word je oude abonnement automatisch opgeheven.

Verschillende tarieven

In Frankrijk is er onderscheid in 3 tarieven:
Markttarief = concurrentie en lagere prijzen
Groene tarief = concurrentie en vaak ook lagere prijzen!
Gereglementeerd tarief (Tarif Réglementé) = EDF/GDF = gemiddelde prijs

Vooral die laatste, de EDF, levert maar liefst 85% kernenergie! En dat terwijl je ook kunt kiezen voor groene energie, bijvoorbeeld uit waterkrachtcentrales (nu al goed voor 10% van de opgewekte Franse elektriciteit).

Ok, ik kan me voorstellen dat dit allemaal misschien vragen oproept, en ook daarvoor kun je terecht op de vergelijkingssite. Je grootste voordeel: ook al is de site in het Frans (Nederlands komt er ongetwijfeld aan), je kunt je vraag gewoon in het Nederlands stellen! Makkelijk!

Dus: wil je besparen op je energie én wil je groene stroom, ga dan naar http://www.electricite-et-gaz.fr en doe er je voordeel mee.

Nog een tip: aangezien ik geen geld krijg voor deze gratis reclame, zou je kunnen overwegen om de kosten die je voor het 1e jaar bespaart, via de Paypal-donate-knop hieronder naar mij over te maken Tis maar een ideetje…

Laat ik een voorbeeld geven: internetbankieren. Iets wat in Nederland totaal niet meer weg te denken is. Een acceptgiro ontvangen? FF inloggen, betalen, klaar. Simpel, en gratis (of nou ja, dat zit bij je normale banktarief inbegrepen). In Frankrijk, of in elk geval bij de Crédit-Agricole, is dat proces verdeeld in stappen. En per stap betaal je!
1. Inloggen op internetbankieren: het aantal keer dat je inlogt, wordt bijgehouden, en daar betaal je voor.
2. Ah, je wilt naar iemand iets overmaken die nog niet bekend is bij de Crédit-Agricole? Dan moet je die persoon toevoegen in je lijstje van bénéficiaires. Kassa! € 4,50! De enige echte bénéficiaire is volgens mij de CA zelf! En denk maar niet dat je dan direct alsnog je geld kunt overmaken! Nee, dat kost minimaal 2 dagen, want de CA moet dat accorderen, per brief!
3. Uiteindelijk ‘mag’ je geld overmaken. Maar dan alleen in Frankrijk zelf natuurlijk! Je kunt namelijk alleen RIB-nummers toevoegen. (Weet je niet wat een RIB is? Dat komt in een andere post!) En als je mazzel hebt, zit die persoon bij de CA, want dan is het gratis. Zoniet, dan betaal je extra kosten: € 1, 20.

Ok, klinkt als bijzonder ouderwets. Klopt. Maar dan het betalen naar het buitenland (Nederland bijvoorbeeld…). Je haalt diep adem, omdat je weet dat je kosten gaat maken. Maar dan blijkt: DAT KAN NIET VIA INTERNET!!! Daarvoor moet je naar de bank zelf! Het filiaal dus! In Nederland wist ik ‘mijn’ bankfiliaal nauwelijks te vinden, hier ben ik vaste klant en word ik vriendelijk welkom geheten. “Ah, monsieur Nievzjunhuuies! Vous êtes ici pour nous donner votre argent? Bienvenue!” Na eerst meer dan 10 km gereden te hebben, moet ik nog betalen ook. € 3,60 om precies te zijn, voor een betaling naar Nederland. Maakt niet uit hoeveel dat is trouwens, dat scheelt misschien, maar als je maar 10 euro moet overmaken en daarover 3,60 euro moet betalen… mwah… ik kan me iets leukers voorstellen…

Nou ja, ok, maar we kunnen toch internetbankieren. Je betaalgegevens inzien enzo. TOT 2 MAANDEN TERUG!! Gekkenhuis! Ik heb nota bene een hele map vol met (dacht ik) nutteloze afschriften die ik voor elke overschrijving ontvang. Die zijn dus niet zo nutteloos, want op internet zie je van die overschrijving wel het bedrag terug, en bij de gratie van de CA ook nog de afzender, maar niet echt hoe of wat. Geen betalingskenmerk dus. Handig als je factuurnummers wilt controleren. Dus je grijpt weer terug naar de ouderwetse papiermap, die elke week 3 kilo papier zwaarder wordt. En dan reken ik de reclame die in elke envelop van de CA zit nog niet eens mee, want die gooien we natuurlijk weg. Elke week een nieuwe lening afsluiten, daar zit ik niet op te wachten. Ik durf niet eens te kijken naar wat dat kost!

Maar waar moeten we dan wel naartoe? Welke bank is dan wel ‘het beste’? Ik hoor het graag van jullie, en in de tussentijd ben ik uiteraard ook zelf bezig geweest met uitzoeken. Dus dat hoor je de volgende keer!

Het eerste deel nog niet gelezen? Dat is hier te vinden!

Verderop in deze post kun je ook nog vinden:

De hele santekraam wordt van de weg gehaald en opgeladen op autoambulances. Mijn aanhangwagen hangt achter 1 van die vrachtwagens, de andere rijdt erachteraan. Alles gaat naar de garage, en ik bel met mijn verzekering. Wat je dus altijd bij je moet hebben: DE GROENE KAART! Dat is punt 1 verplicht, en punt 2 staat daar het telefoonnummer op dat je moet hebben. Ook vanuit het buitenland.

Terwijl ik aan de telefoon ben met Nederland, zie ik een taxi aankomen voor de twee jongedames. Ze stappen in, en de taxi draait om om weg te rijden. “Krijg nou wat”, denk ik (maar dan iets anders eigenlijk), volgens mij moeten we toch echt een schadeformulier invullen. Ik zie de bui al hangen anders! Ook de verzekeringsagent drukt mij op het hart dat het toch echt verstandig is om dat direct te doen, en niet pas achteraf. Dus ik loop naar de taxi, en vraag wat de dames (die ik eigenlijk op dat moment geen dames meer wil noemen) willen gaan doen.

“Euh, ja, we komen maandag terug bij de garage, nu gaan we verder naar Parijs, met de taxi.”
- “Nou, ik denk het niet, we gaan toch echt eerst een schadeformulier invullen volgens mij.”
“Oh, ja tuurlijk…als u dat wilt.”
- “Ja. Dat wil ik.”
“Nou vooruit dan maar.”

Pas dan blijkt dat noch ik, noch de twee ‘jongedames’ een schadeformulier bij zich hebben, maar de taxichauffeur gelukkig wel. De Franse versie uiteraard. In een nabijgelegen junkfoodrestaurant vullen we de formulieren in, voor zover we daar met zun allen verstand van hebben. Het gaat aardig, maar er is wat weinig ruimte, en als je zo’n formulier eigenlijk voor het eerst ziet, komt het een beetje rommelig over. Vandaar tip 1: neem zo’n formulier voor de gein eens door, dat scheelt misschien weer tijd en onduidelijkheid. Verderop in deze post kun je er een paar downloaden! Wel zonder carbon-doordruk erachter… vraag er dus 1 aan bij je verzekeringsmaatschappij, je bent namelijk ook nog eens verplicht om zo’n formulier bij je te hebben!

Uiteindelijk kom ik dan toch, behoorlijk gestressed, bij mijn hotel aan. Slapen doe ik niet, veel te veel stress. Ik heb gelukkig met de verzekering geregeld dat ik de volgende dag met de trein verder kan, de auto en aanhangwagen worden later opgehaald. Naar later blijkt wordt de aanhangwagen door de ANWB verder het land in gebracht, de auto gaat terug naar Nederland… het is namelijk niet helemaal duidelijk of die total-loss verklaard zal worden. Das dus vette pech voor deze kabouter, maar dat hele eind moet nogmaals afgelegd worden.

En voila, vandaar dus dat het hele invoerverhaal met 3 maanden uitgesteld werd… maar gelukkig alles met een goede afloop! Begin december is de auto gerepareerd, 30 december is het dan eindelijk zover dat we alle vuile was die nog in de auto zat sinds oktober, in Frankrijk in de wasmachine kunnen gooien, en begin januari is mijn eigen auto in Frankrijk geregistreerd! Dankzij het stappenplan, maar met 1 aanvulling: het bewijs van inschrijving van de gemeente is blijkbaar in mijn geval niet voldoende. Een rekening van de EDF daarentegen wel. Dat heeft in Frankrijk overduidelijk meer waarde dan een min of meer officieel papiertje met een stempel van de burgemeester . Het ligt er dus maar aan wie je tegenover je hebt achter de balie…

De tips:

• Heb je een ongeluk gehad? Vul ALTIJD het Europees schadeformulier in (als dat mogelijk is)
• Langs de péage staan om de 2 km praatpalen, net zoals de ANWB-palen in Nederland. Kun je die niet bereiken, bel dan 112, het Europese noodnummer.
• Probeer een beetje kalm te blijven. De meeste mensen veroorzaken niet met opzet een aanrijding.

De downloads:

• Nederlandstalig Europees Schadeformulier (PDF)
• Engels- en Franstalig Europees Schadeformulier (PDF)

Vergeet overigens niet dat dit een momentopname is van het schadeformulier van nu en dat het misschien kan wijzigen!

Ook iets dergelijks meegemaakt in Frankrijk? Laat het weten!

Enfin, het grote moment is daar. Onze grote roerganger de burgemeester begint te speechen. Meilleur voeux, merci die en merci die, en nog een paar merci’s schallen door de microfoon. Maar het belangrijkste moet nog komen… de jaarlijkse begroting! De getallen vliegen ons om de oren, voor een mobiele-telefoonpaal is zoveel uitgegeven, voor onderhoud zoveel. Daarna komt de populatie aan bod. Het dorp is gestegen in aantal inwoners! Een luid gejuich gaat op! Er is een elektricien bijgekomen, een aannemer, en zelfs twee Nederlanders! Niet dat ‘Nederlander zijn’ een beroep is, maar we gaan wel twee bedrijfjes opstarten. Dus met naam en toenaam worden we genoemd. Zelfs mijn achternaam wordt redelijk goed uitgesproken. Een staande ovatie is het gevolg. Alleen moeten wij gaan staan, de rest oveert. Maar wat wil je ook? Als de burgemeester blij is met ons, dan is de rest van het dorp dat ook! Zo gaat dat hier. Respect!

De volgende burgemeester krijgt het woord. Hij is van het naastgelegen stadje. Ook hij komt met financiële cijfers, bevolkingsgroei en een paar grappen waar alleen hijzelf om lacht. Ik zou op zich wel mee willen lachen, maar ik weet niet precies wat hij zegt, dus dat laat ik maar achterwege
En dan: drank! Nee toch niet, nóg een burgemeester. Een burgemeesteres in dit geval. Met felle toon wordt de economie onder de loupe genomen. Het één-voor-allen, allen-voor-één-principe wordt stevig benadrukt, en we moeten ons niet gek laten maken door de crisis. Dat doen de Fransen namelijk stukken meer dan de Nederlanders, hebben we gemerkt. In elk geval: we moeten werken. De Economie moet groeien! Toerisme moet op gaan bloeien in onze streek! Wie weet, zit er voor ons dan ook nog wat voordeel in. Riolering bijvoorbeeld Anyway, ook zij beëindigt haar speech. Eindelijk, drank!

He f**k, nog niet! Weer iemand anders die gaat speechen. De korpschef van politie. Want ook de gendarmerie is in groten getale op komen draven. Waarschijnlijk om relletjes te voorkomen, want het duurt nu wel errug lang voor we iets te eten en te drinken krijgen. En na de korpschef: nóg iemand! Nu is het de beurt aan de senator. Helemaal vanuit Parijs. Hoog bezoek dus. Met overdonderend woordgebruik en in geuren en kleuren zegt hij eigenlijk helemaal niks. Alleen zijn uitspraak van La Républiekuh komt er errug mooi uit, vind ik.

Maar dan! Eindelijk! Onze eigen burgemeester neemt weer het woord, en dit keer om te bevelen dat er drank en taart (brioche) moet worden rondgedeeld. En als de burgemeester dat zegt, dan gebeurt dat terstond. Respect!

Uiteindelijk zijn we blij dat we gegaan zijn. We zijn zo ongeveer door 36 mensen uitgenodigd om eens bij hen langs te komen. En dat is niet een uitnodiging op z’n Amerikaans, maar hier meent men het ook echt. Dus: weer niet klussen, maar integreren. Wat zijn die Fransen toch stug!

Hoewel we geen reply op onze reclamatie-mail hadden gekregen,  hebben we dus wel per post bericht gekregen dat alles in kannen en kruiken gaat komen. Nog even geduld hebben dus, en we kunnen weer een paar vloerplanken kopen van dat geld. En over vloerplanken gesproken… lees de volgende post! Kijk, en huiver…

Op de site van de overheid www.impots.gouv.fr (na lang zoeken blijkt dat toch echt op het formulier te staan) staan onder het kopje “taxe d’habitation et redevance audiovisuelle 2008” veelgestelde vragen plus het antwoord hierop. Eén vraag lijkt van toepassing op onze situatie:

Q :Je n’ai pas de téléviseur, que dois-je faire pour le signaler et pour ne pas payer de redevance audiovisuelle?
R : Si, au 1er janvier 2008, aucune de vos résidences […] n’était équipée d’un téléviseur, vous devez le signaler sur votre déclaration de revenus en cochant la case prévue à cet effet (case ØRA, en première page).

Aangeven op je déclaration de revenus? Ja maar, wij doen geen belastingaangifte in Frankrijk, want onze hoofdverblijfplaats bevindt zich in Nederland. Ok, een beetje geduld en verder lezen:

Si vous ne l’avez pas cochée et que vous êtes imposé à la redevance, vous devrez déposer une réclamation, par courrier auprès de votre centre des impôts, dans laquelle vous déclarerez ne détenir, ainsi que les personnes qui habitent avec vous, aucun téléviseur dans aucune de vos résidences.

Ok, da’s duidelijk: we moeten een reclamatie sturen naar ons belastingkantoor en daarin zeggen dat we geen tv hebben. Hoe we dat doen lezen we onder “une erreur sur votre avis d’imposition?”
Je kunt bellen, schrijven, mailen of langs gaan en je moet duidelijk aangeven wat de reden is voor je reclamatie plus kopieën van eventueel bewijsmateriaal bijvoegen. Tegen beter weten in sturen we een mail. Paar persoonlijke gegevens erop (voor- en achternaam, adres en het referentienummer van de aanslag) en envoyeren maar! Het e-mailadres van het centre d’impôts staat op het belastingformulier, dus das een kwestie van copy-paste.
Wel moeten we eerst betalen (en hopen dat we het bedrag later terug krijgen) óf uitstel van betaling vragen (in dit laatste geval wordt een reclamatie van een bedrag onder de 3000 euro altijd geaccepteerd).
We hopen dat onze reclamatie wel wordt geaccepteerd, anders wordt het bedrag verhoogd met 10%! Leuker kunnen ze het daar zeker niet maken voor zichzelf, laat staan makkelijker…

Maar we krijgen eventuele achterstallige rente wel weer terug, das dan wel weer leuk!
Nu maar afwachten of er een antwoord komt op onze mail. Wordt vervolgd!

Gelukkig zijn er een aantal banken in Nederland die hypotheken verstrekken voor buitenlandse huizen, waaronder Franse huizen. ING, Rabobank, gespecialiseerde kleinere partijen, en ongetwijfeld nog een paar. Even Googelen op Frankrijk Hypotheek en je komt er zo een paar tegen. Sommige partijen (ING tot voor kort) verstrekken alleen hypotheken voor tweede huizen, andere ook voor eerste huizen (hoofdbewoning is dan dus in Frankrijk). De Rabobank waarschuwde ons dat voor afspraken € 125,- per uur wordt gerekend als je je door hen laat adviseren (ook al neem je wel of geen hypotheek bij hen af). Let dus goed op met welke partij je in zee gaat!

Ook Zwitserleven verstrekt sinds kort hypotheken voor huizen in Frankrijk, en deze heet, heel origineel, de Zwitserleven Frankrijk Hypotheek. De naam laat aan duidelijkheid niets te wensen over, dacht ik zo. Voordeel is in elk geval dat ook een eerste huis gefinancierd kan worden, dus als je wil verhuizen naar Frankrijk, en geen gedoe meer wil hebben met Nederlandse geldstromen, dan is dit wellicht een goede optie. Voor ons in elk geval wel, dus wij kunnen eindelijk genieten van ons spreekwoordelijke Zwitserleven Gevoel! Net nog eens even gekeken op de site, en er is nu zelfs een rekentool beschikbaar, waarop je je maximale hypotheek berekening voor je Franse huis kunt maken en zo direct kan zien hoeveel je kan lenen. Handig! Dat was er een jaar geleden nog niet. Blijkt nu dus dat we eigenlijk veel meer hadden kunnen lenen dan ik dacht!

In een volgende post zal ik iets dieper proberen in te gaan op de verschillende hypotheekvormen en waar je op zou kunnen / moeten letten bij het afsluiten van een hypotheek.

Tips:

• Kijk goed rond op internet naar verschillende aanbieders
• Bedenk of een Nederlandse of Franse hypotheekverstrekker voor jou het beste uitkomt
• De financiële wereld zit (voor mij althans) lastig in elkaar. Laat je daarom adviseren door iemand die er verstand van heeft. Scheelt je ook een hoop tijd en hoofdbrekens. Daar staat mogelijk wel een vergoeding tegenover!
• Bedenk ook of je direct wil beginnen met aflossen (annuïtaire hypotheek), of een aflossingsvrije hypotheek wil hebben. De een is maandelijks duurder, bij de ander blijf je na de looptijd met een restschuld zitten.
• Hou rekening met eventuele verbouwingen! Hiervan moet je offertes van Franse aannemers(!) kunnen overleggen, voordat je de hypotheek afsluit. Doe je dat niet, dan zou je een tweede hypotheek moeten afsluiten.

Zoals ik al zei, in een volgende post ga ik er dieper op in, want er komt echt veel bij kijken. Niet onoverkomelijk, maar het is in elk geval wel raadzaam om je te laten voorlichten!